Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2025/2416 K.2025/3052

1. Hukuk Dairesi         2025/2416 E.  ,  2025/3052 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/369 E., 2024/2084 K.
Manisa 2. Sulh Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; asıl davada davacılar vekili ve birleştirilen davada davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Asıl davanın 02.10.2014 tarihinde, birleştirilen davanın ise 29.06.2020 tarihinde açıldığı, asıl davada verilen kararın Dairenin 03.10.2016 tarihli ve 2016/8665 Esas, 2016/9022 Karar sayılı kararıyla bozulduğu, Mahkemece bozmaya uyularak verilen ikinci kararın da Dairenin 04.11.2020 tarihli ve 2020/2855 Esas, 2020/5649 Karar sayılı kararıyla bozulduğu, bozma kararı üzerine Manisa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/644 Esas sayılı dosyasının eldeki dava ile 27.09.2021 tarihinde birleştirilmesine karar verildiği ve bu suretle yargılamaya devam edildiği, birleştirilen davanın ise Yargıtay incelemesinden geçmediği anlaşılmaktadır.
Bilindiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin birinci fıkrasında Bölge Adliye Mahkemelerinin Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin ikinci fıkrasında ise Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine istinaf yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ilâ 444. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, yani bu kararlara ilişkin dosyaların Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir. Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 ilâ 444. maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tabi olup dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir. Buna karşılık, 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı yasa yoluna gidilmesi halinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 ilâ 360. maddelerindeki istinafa ilişkin hükümlerinin uygulanması için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi zorunludur.
Eldeki davada, birleştirilen dosyanın Dairenin bozma kararından sonra, asıl dava ile birleştirildiği görülmektedir. Hemen belirtilmelidir ki, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl dosyanın “İstinaf” kanun yoluna tabi olmadığı açıktır. Ne var ki, birleştirilen dosya yönünden ise karar tarihi 24.09.2024 olup bu karar ile ilgili daha önce Yargıtayın bir denetimi de söz konusu olmadığından, anılan kararın ''İstinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmaktadır.
Hâl böyle olunca, davaların birleştirilmesiyle bağımsız dava olma özelliğini kaybetmedikleri gözetilerek, ''İstinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılan birleştirilen dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Dosyanın Manisa 2. Sulh Hukuk Mahkemesine tetkiksiz İADESİNE,
16.06.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.