Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2025/1211 K.2025/2233

1. Hukuk Dairesi         2025/1211 E.  ,  2025/2233 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/614 E., 2024/509 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ahlat Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/53 E., 2022/249 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü;
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek 6. maddesinde; "Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.
'' hükmü düzenlenmiştir.
Temyize konu olan ve hükme esas alınan 01.07.2019 havale tarihli bilirkişi raporunda (A), (B) ve (C) harfleri ile gösterilen çekişmeli taşınmazların keşfen saptanan dava tarihindeki değerinin 155.013,37 TL olduğu; dava konusu taşınmazlara ilişkin olarak kadastro tutanağı düzenlenmediğinden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek 6. maddesinin de somut olayda uygulama olanağının bulunmadığı açıktır.
Dosya içeriğine göre; kabul edilen ve temyize konu toplam miktar 155.013,37 TL olup anılan değer Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi (2024 yılı) itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin değer yönünden REDDİNE,
Temyiz eden davalı Hazine 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
24.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.