Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/1643 K.2025/9981

2. Hukuk Dairesi         2025/1643 E.  ,  2025/9981 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/386 E., 2024/1815 K.
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 4. Aile Mahkemesi
SAYISI : 2021/850 E., 2023/930 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın vekili tarafından tazminatların miktarları ile reddedilen tedbir ve yoksulluk nafakası talebi ve erkeğin eşya talebi hakkında verilen karar verilmesine yer olmadığı kararı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;
1.Davalı-davacı kadın vekilinin eşya alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin incelenmesinde:
Dosya içeriğine göre davacı-karşı davalı erkeğin hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilen eşya talebi alacağı davasında temyize konu edilen toplam miktar 26.500,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı-davacı kadın vekilinin eşya alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2.Davalı-davacı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının esasının incelenmesine gelince:
a.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre davalı-davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
b.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerekmiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Yukarıda (1) numaralı paragrafda belirtildiği üzere davalı-davacı kadın vekilinin eşya alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
2.Yukarıda (2/b) numaralı paragrafda belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddi ve manevî tazminatların miktarı yönünden kadın yararına BOZULMASINA,
3.Yukarıda (2/a) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı-davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,
Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
20.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.