Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/402 K.2025/7328

2. Hukuk Dairesi         2025/402 E.  ,  2025/7328 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/989 E., 2024/2805 K.
DAVA TÜRÜ : Boşanma
İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 7. Aile Mahkemesi
SAYISI : 2023/684 E., 2024/116 K.
Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasının bozma sonrası yapılan yargılaması sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve ortak çocuk ..'un velâyeti yönünden; davacı kadın vekili tarafından ise velâyet yönünden temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.velâyetin düzenlenmesinde asıl olan çocuğun üstün yararıdır. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan, her iki ebeveynin yaşadıkları yerde ve çocukla görüşmek suretiyle inceleme ve rapor istenip; tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumlarına göre çocuğun sağlıklı gelişimi için velâyeti üstlenmeye engel bir durumun bulunup bulunmadığının araştırılması ve diğer deliller de gözönüne alınmak suretiyle çocuğun üstün yararı tespit edilerek velâyet konusunda bir karar verilmesi gerekir.
İlk Derece Mahkemesince 2020 doğumlu ..'nın velâyeti ara karar ve nihai kararla anneye verilmiş, baba tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ortak çocuğun geçici velâyetinin mahkemenin 24.01.2024 tarihli ara kararıyla anneye verilmesine rağmen dava tarihinden itibaren anne ile yaşamadığı, 25.03.2024 tarihinden beri çocuk evlerinde korumaya alındığı, annenin çocuğun yaşadığı yere giderek teslim almadığı gibi kuruma başvurusunun da bulunmadığı, davalı babanın ise çocuğun bakımında aktif rol almadığı, çocuğun çölyak hastası olmasına rağmen babaanne gözetimine bırakıldığı dönemde okur-yazar olmayan babaannenin çocuğu sağlık kontrolüne götürmediği, sağlık durumunun gittikçe kötüleştiğinin uzman tarafından gözlemlendiği, babaannenin çocuğun hastalığına uygun beslenme programı oluşturmadığı, gözetimsiz olarak çocuğun evde yaşayan engelli bir birey ile yalnız bırakıldığı, tarafların velâyet görevinin gereğini yerine getirmedikleri, bu nedenle velâyetin taraflara bırakılmasının çocuğun üstün yararına olmayacağı gerekçesi ile ortak çocuğun velâyetinin her iki taraftan kaldırılarak 5395 sayılı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca bakım tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Toplanan delillerden ortak çocuğun yargılama sırasında anne yanından ayrılarak baba yanına geçtiği ve orada babaannesi ile koruma tedbiri verilene kadar birlikte yaşadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle iken yukarıda belirtilen kıstaslar dikkate alınarak oluşturulacak üçlü heyetten anne ve babanın bulunduğu ortam ile çocuğun babaanne ile yaşadığı ortamın incelemesini de içerecek şekilde ve ayrıca çocukla da görüşme yapılarak yeniden rapor düzenlenmesi sağlanması; 5395 sayılı Kanunda yazılı diğer koruma tedbirlerinin de çocuğun üstün yararına uygun olup olmayacağı tartışılarak ve ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla velâyet yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının velâyet düzenlemesi yönünden BOZULMASINA,
2.Taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının temyiz eden İbrahim'e iadesine,
Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
16.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.