Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4280 K.2025/7244

2. Hukuk Dairesi         2024/4280 E.  ,  2025/7244 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/3218 E., 2024/613 K.
DAVA TÜRÜ : Boşanma
İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. Aile Mahkemesi
SAYISI : 2021/509 E., 2022/614 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden; davalı kadın vekili tarafından ise duruşma istemli olarak boşanma davasının kabulü ve fer'îleri ile ziynet alacağı hakkında kurulan "karar verilmesine yer olmadığına" ilişkin hüküm yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda 15.09.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.
Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davalı ... ve karşı taraf temyiz eden davacı ... vekili Avukat .. geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı erkeğin tüm, davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Somut olayda İlk Derece Mahkemesince erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilerek her iki boşanma davasının kabulüne, kadın yararına maddi ve manevi tazminat takdiri ile yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Tarafların istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, kadının tazminat miktarlarına, erkeğin ise yoksulluk nafakasına yönelik istinaf başvurusu kabul edilerek kadın yararına 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminata, kadının ise yoksulluk nafakası talebi bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına şeklinde yeniden hüküm tesisine, tarafların sair istianf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiş, karar her iki taraf vekilince temyiz edilmiştir.
Toplanan delillerden; davalı kadın vekili süresinde verdiği cevap dilekçesinde; nafaka artırım dosyasının devam ettiğini, müvekkilinin geçimini temin etmekte zorlandığını, ortak çocuğun elinden geldiğince annesine yardım ettiğini beyan ederek "Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde bağlanan 500,00 TL tedbir nafakasının 1500,00 TL'ye yükseltilerek tedbiren bağlanan bu nafakanın boşanmaya bağlı olmaksızın devamına" karar verilmesini talep etmiştir. Bu talep kadının yoksulluk nafakası talebinin varlığını göstermektedir. Boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kusuru daha ağır olmayan kadının düzenli bir işi ve gelirinin olmadığı, boşanmakla yoksulluğa düşeceği, lehine yoksulluk nafakası verilmesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında kadın yararına 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü maddesindeki "hakkaniyet ilkesi" de dikkate alınarak 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesi gereğince uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Yukarıda (2) numaralı bentte belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA,
2.Yukarıda (1) numaralı bentte belirtildiği üzere davacı erkeğin tüm, davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,
Peşin harcın istek halinde yatıran davalıya iadesine,
Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
15.09.2025 oy birliği ile karar verilmiştir.