Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/6815 K.2025/2967

2. Hukuk Dairesi         2024/6815 E.  ,  2025/2967 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/911 E., 2024/1071 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 2. Aile Mahkemesi
SAYISI : 2021/796 E., 2023/187 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, davanın kabulü, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle tanık beyanları ve toplanan deliller birlikte değerlendirildiğinde, her ne kadar davalı erkeğe fiziksel şiddet kusuru yüklenmiş ise de taraf arasındaki ceza dosyasındaki suç tarihinin 2008 yılına ait olduğunun, davacı kadının tanığı ...'nin beyanında geçen olayın ise beş yıl önce gerçekleştiğinin ve bu olaylardan sonra evlilik birliğinin devam ettiğinin, bu haliyle davacı kadının, davalı erkeği affettiğinin veya en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerektiğinin; davacı kadına yüklenilen fiziksel şiddet kusurunda ise davalı erkek tarafından bu vakıaya dayanılmadığının ve mevcut delillerle kadının fiziksel şiddet kusurunun ispatlanamadığının; bu haliyle davacı kadın ve davalı erkeğe fiziksel şiddet kusurlarının yüklenemeyeceğinin, yine de kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurları uyarınca boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı kadın ve davalı erkeğin eşit kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.