Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/3557 K.2025/2872

7. Hukuk Dairesi         2024/3557 E.  ,  2025/2872 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/2479 E., 2024/1515 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/137 E., 2022/470 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; 1071 ada 5 parsel sayılı taşınmazın paydaşı ...'in bulunamaması nedeniyle, Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.05.1998 tarihli ve 1998/1 Esas, 1998/345 Karar sayılı ilâmı ile 3561 sayılı Kanun gereğince Kırşehir Defterdarının kayyım tayin edildiğini, Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.12.2000 tarihli ve 2000/707 Esas, 2000/864 Karar sayılı ilâmı ile 1071 ada 5 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın, satış suretiyle giderilmesine karar verildiğini, satış işlemlerinin Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/22 satış sayılı dosyası üzerinden yürütüldüğünü, kayyımla idare edilen şahıs hissesine düşen satış bedeli Kayyım Bürosunun ... Şubesinde açılmış olan ... numaralı hesaplarına aktarıldığını, kayyımla idare süresinin 10 yılı aştığını belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 588. maddesi gereğince dava konusu 1071 ada 5 parsel sayılı taşınmazın hisse maliki ...'in gaipliğine ve taşınmaz satılmış olduğundan hissesine düşen satış bedelinin işlemiş faiziyle birlikte Hazineye devrine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı cevap dilekçesi sunmamış, duruşmalarda alınan beyanında davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 1998/1 Esas, 1998/345 Karar sayılı ilâmı gereği ...'in Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 1997/696 Esas sayılı dosyasında temsil etmek üzere mahallin en büyük mal memuru olan ...’ın kayyım olarak tayinine karar verildiği, ilgili karara göre atanan kayyımın 4721 sayılı Kanun'un 477/1 hükmünde düzenlenen temsil kayyımı niteliğinde olduğu, bu nedenle kayyımın dava konusu taşınmaza yönetim kayyımı olarak atanmadığı için yasada belirtilen on yıllık resmî yönetimden ve gaiplik koşullarının oluştuğundan bahsedilemeyeceği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1071 ada 5 parsel sayılı taşınmazın paydaşı "...'in" bulunamaması nedeniyle, Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.05.1998 tarihli ve 1998/1 Esas, 1998/345 Karar sayılı ilâmı ile 3561 sayılı yasa gereğince Kırşehir Defterdarının kayyım tayin edildiğini, Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.12.2000 tarihli ve 2000/707 Esas, 2000/864 Karar sayılı ilâmı ile 1071 ada 5 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın, satış suretiyle giderilmesine karar verildiğini, satış işlemlerinin Kırşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/22 satış sayılı dosyası üzerinden yürütüldüğünü, Kayyımla idare edilen şahıs hissesine düşen satış bedelinin Kayyım Bürosunun ... Şubesinde açılmış olan ... numaralı hesaplarına aktarıldığını, davanın 4721 sayılı Kanun'un 588 ve devamı maddeleri uyarınca adı geçenin gaipliğine karar verilmesi ve gaibin payına isabet eden satış bedelinin Hazine'ye devri istemiyle açıldığını, bilindiği üzere temsil kayyımı belirli ve ivedi işlerde bir kimsenin kişisel ve mal varlığı ile ilgili olarak korunmasına yönelik temsili için atanırken, yönetim kayyımının ise uzun süreden beri haber alınamayan sağ olup olmadığı veya nerede olduğu bilinemeyen kimselerin malvarlıklarının yönetimi için atandığını, bu anlamda temsil kayyımlığında kişinin temsili esas alınırken, yönetim kayyımlığında malvarlığının yönetiminin esas alınması gerektiğini, nitekim 4721 sayılı Kanun'un 588. maddesinde de belirli malvarlığının yönetiminden bahsedildiğine göre bu maddede belirtilen kayyımın yönetim kayyımı olduğu, eldeki davada ise dava konusu taşınmazın pay malikinin ortaklığın giderilmesi davasında temsilinin sağlanması için temsil kayyımının atandığı, yönetim kayımı atanmasının söz konusu olmadığı dikkate alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı" gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Kayyımın mal varlığının yönetilmesi için yönetim kayyımı olarak atandığını,
2. Kayyımın temsil kayyımı olarak nitelendirilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu,
3. Eksik inceleme sonucu verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 588. maddesi gereği gaiplik kararı verilmesi ve gaibin tüm mal varlığının Hazineye intikalinin sağlanması istemlerine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
28.05.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.