Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/3923 K.2025/881

8. Hukuk Dairesi         2023/3923 E.  ,  2025/881 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2020/1025 E., 2023/193 K.
KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Afşin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/482 E., 2020/71 K.
Taraflar arasında yargılamanın yenilenmesi talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı, Afşin Kadastro Mahkemesine açmış oldukları davada Asliye Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı verildiğini, Afşin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2013/706 Esas, 2016/368 Karar sayılı kararında davanın reddine karar verildiğini, kararın temyiz edildiğini, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 19.06.2019 tarihli ve 2016/14389 Esas, 2019/4244 Karar sayılı ilamının tarafına 14.10.2019 tarihinde PTT yoluyla adrese tebliğ edildiğini, kararın kesinleşme şerhinin ise 14.10.2019 tarihinde bildirildiğini, Yargıtay ilamı tebliğ edilmeden ve karar düzeltme imkanı verilmeden Mahkeme kararının kesinleştiğini, yargılamanın yenilenmesiyle Afşin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2013/706 Esas, 2016/368 Karar sayılı kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne ilişkin yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince; Afşin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2013/706 Esas, 2016/368 Karar sayılı dosyada, içeriği Yargıtay onama ilamı olan kararının duruşmalara yetki belgesiyle katılan Avukat ...'a 22.07.2019 tarihinde e-tebliğ ile tebliğ edildiğine ilişkin mazbatanın dosya arasına alındığı, davacı vekilinin iddiasının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 335-377-379. maddelerinde tahdidi olarak sayılan şartlar arasında bulunmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.
Davacı, davayla ilgili temyize ilişkin 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427-444. maddelerinin, karar düzeltmeye ilişkin 440-442 maddelerinin uygulanmasına devam edileceği, Yargıtay ilamının davacı asil ya da vekaletnameyle atanan vekil yerine bir duruşmaya katılmak için yetkilendirilen vekile tebliğ edildiği, vekil veya temsilci olmayan kimselerin huzuruyla davanın görülmüş ve karara bağlanmış olmasının yargılamanın yenilenmesi sebeplerinden olduğu ve yargılamanın yenilenmesi şartlarının oluştuğu, kesinleşme şerhinin hükümsüz kabul edilmesi gerektiği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep ederek kararı istinaf etmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince; Afşin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2013/706 Esas, 2016/368 Karar sayılı kararını temyizen inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 19.06.2019 tarihli ve 2016/14389 Esas, 2019/4244 Karar sayılı onama ilamının Mahkemece davacı ... vekili Avukat ...'a e-tebliğ mazbatasıyla tebliğ edildiği, Mahkeme hükmünün 10.09.2019 tarihinde kesinleştiği, Avukat ... tarafından Avukat ... verilen 02.03.2016 tarihli yetki belgesinin herhangi bir süre ya da şart içermediği, yargılamanın iadesi talebinin 6100 sayılı Kanun'un 375. maddesinin 1. ve 2. fıkralarına uymadığı, Mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davacı vekili istinaf dilekçesindeki gerekçelerle kararı temyiz etmiştir.
6100 sayılı Kanun'un 361. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Bölge Adliye Mahkemesince verilen gerekçeli kararın davacı vekiline 01.05.2023 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekili tarafından kararın yasal iki haftalık süre geçirildikten sonra 16.05.2023 tarihinde temyiz edildiği dolayısıyla temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmış olup; temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,
Peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.