Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/7649 K.2025/9532
9. Hukuk Dairesi 2025/7649 E. , 2025/9532 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1732 E., 2025/1599 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. İş Mahkemesi
SAYISI : 2024/82 E., 2025/228 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin sendikal nedenlerle iş sözleşmesinin feshedildiğini, işe iade davasında davacının işe iadesine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, işverene iş başvurusunda bulunduklarını, işveren tarafından işçinin işe davet edilmediğini, boşta geçen süre ve sendikal tazminat ödemelerinin yapıldığını, feshe bağlı işçilik alacaklarının ödemelerinin yapılmadığını, ihtarnamenin 30.12.2023 tarihinde işverene tebliğ edildiğini, iş sözleşmesinin 31.01.2024 tarihinde feshedilmiş olduğunu, davacının en son CNC torna tezgahı operatörü olarak 02.09.1996-06.11.2021 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında belirtilen tarihlerde ve görevde çalıştığını, aylık ücretinin Şirket bordrolarında gösterildiği kadar olduğunu, tüm hakkedişlerin banka kanalıyla ödendiğini, belirsiz olarak açılan davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiğini, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedenle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerektiğini, davacının çalıştığı süre boyunca hak kazanmış olduğu yıllık izinlerin tamamını kullanmış olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Bursa 14. İş Mahkemesinin 2021/224 Esas, 2023/236 Karar sayılı işe iade istemli davanın yargılanmasının sonucunda feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verildiği, kesinleşen Mahkeme kararı uyarınca davacının ihtarname ile işe iade isteminde bulunduğu, davalı tarafça bu talebe herhangi bir cevap verilmediği, buna göre Mahkemece, dört aylık boşta geçen süresinin de eklenmesi ile davacının kıdeminin 25... ay 4 gün olduğu tespiti ile kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığının kabulünün yerinde bulunduğu, dosya kapsamından davacının kesinleşen işe iade kararı ile yasal süre içinde işverene başvurmasına rağmen işe başlatılmadığı tarihin 31.01.2024 tarihi olarak kabul edildiği, davacı tarafça emsal olabilecek işçilerin bildirildiği, davalı tarafça bildirilen işçiler ile ilgili herhangi bir istinaf itirazında bulunulmadığının anlaşıldığı, yerleşik içtihatlar uyarınca davacının işe başlatmama tarihindeki ücreti tespit edilerek hesaplama yapılmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, davalı tarafça sunulan belgeler uyarınca davacının yararlandığı tespit edilen sosyal haklarının dikkate alınmasının yerinde bulunduğu, davacı tarafından gönderilen ihtarname ile davalının temerrüde düşürüldüğünün anlaşıldığı, Mahkemece faiz başlangıç tarihleri ile ilgili verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Davacının işe iade kararı sonrası usulüne uygun şekilde işe başlama talebinde bulunmamasından dolayı feshin geçerli hâle geldiğini,
2. Feshin, işe başlatılmama tarihinden itibaren gerçekleştiği göz önüne alınarak işe başlatmama tarihindeki emsal ücretler doğrultusunda kıdem, ihbar ve yıllık izin ücretine hükmedilmesine ilişkin Yargıtay kararlarının hatalı olduğunu,
3. İlk Derece Mahkemesinin işçilik alacaklarının faizleri yönünden hatalı hüküm kurduğunu,
4. Kıdem ve ihbar tazminatı hesaplanırken ücretine sosyal hakların eklenmemesi gerektiğini,
5. Davacının davasını kısmi dava olarak açtığını, hükümde dava ıslah ayrımı yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının talep ettiği alacakların hesaplanması, ücret miktarı ve faize ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
04.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.