Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6994 K.2025/8088

9. Hukuk Dairesi         2025/6994 E.  ,  2025/8088 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/196 E., 2025/1501 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 54. İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/455 E., 2024/556 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 11.08.2015-14.12.2023 tarihleri arasında ... restaurantlarında restoran müdürü olarak çalıştığını, müvekkiline yol yardımı ödemesi yapılmasına rağmen davalı tarafından tek taraflı olarak kaldırıldığını, müvekkilinin fazla çalışma yapmasına, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini, hafta tatillerinin kullandırılmadığını ve karşılığının ödenmediğini, bu nedenlerle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yol ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının istifa ederek iş sözleşmesini kendi iradesi ile sonlandırdığını, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, müvekkili Şirketin çalışanların haklarını bir miktar iyileştirmek amacıyla yönetim hakkı çerçevesinde almış olduğu karar doğrultusunda, 2020 Aralık itibarıyla yol ücretlerinin çalışanların aylık sabit brüt ücretine eklendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 2020 yılı Aralık ayından itibaren davacıya yol yardımı olarak ödenen miktarların ödemesinin kaldırıldığının ücret bordrolarından tespit edildiği, davalının ileri sürdüğü brüt ücrete eklendiği iddiasının ücret bordrolarından ispatlanamadığı, çalışma şartlarında aleyhe yapılan değişiklik işçi tarafından açıkça kabul edilmediğinden işçiyi bağlamadığı, tanık beyanlarından davalı işyerinde yol yardımının kaldırıldığının belirlendiği, davacı işçiye geniş anlamda ücretlerinin ödenmemiş olduğu anlaşıldığından iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiği ve davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma ücreti alacağının bulunduğu, hesaplamalarda imzalı bordroların nazara alınmadığı, imzasız bordrolarda ise mahsup işlemi yapıldığı, pandemi dönemi çalışma koşullarının gözetildiği, dinlenen tanıklardan...'nin tanıklık yaptığı tarihte kendi davasının sonuçlanmış olduğu ve davasının ise işe iade davası olduğu, diğer tanık ...'nın ise tanıklık yaptığı tarihte davasının olmaması nedeniyle beyanlarına itibar edildiği, davacının kıdemine göre hesaplanan yıllık izin süresinde kullanılan izin süreleri ile yapılan ödeme mahsup edilerek bakiye izin alacağının hesaplandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; husumetli tanık beyanlarının tek başına değerlendirmeye esas alınmadığı, husumetli olmalarının sonuca etkili olmadığı, pandemi dönemi süresince davacı adına kısa çalışma ödeneği nedeniyle eksik hizmet bildirilen dönemlerde davacının fazla çalışma yapmadığının kabul edildiği, diğer dönemler yönünden dosya kapsamına ve tanık anlatımlarına göre davacının fazla çalışmasının bulunduğu, iki haftada bir gün hafta tatili gününde ve dinî bayramlarda bir gün dışında ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, netice itibarıyla davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günleri çalışma ücreti hakkının bulunduğu, ücretlerin eksik ödenmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II-(e) hükmü uyarınca işçiye haklı fesih yetkisi verdiği, davacının ödenmeyen ücret alacaklarının bulunduğu tespit edildiğinden iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği ve davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, yıllık izin hakkının kullanıldığı hususunda ispat yükünün davalı işverenliğe ait olduğu, ancak davalı tarafından bu yükümlülüğün yerine getirilmediği, çalışma şartlarında aleyhe yapılan değişiklik işçi tarafından yazılı olarak kabul edilmediğinden davacının yol ücretine hak kazandığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğini,
2. Husumetli tanık beyanlarına göre fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının hesaplandığını; dosyada bordro, puantaj ve banka kayıtları gibi birbiriyle uyumlu deliller olmasına rağmen tanık anlatımlarıyla sonuca gidilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu,
3. İş sözleşmesinin istifa nedeniyle sona erdiğini, davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını,
4. Dosyada bulunan yıllık izin formlarından da anlaşılacağı üzere davacının yıllık izinlerini düzenli olarak kullandığını,
5. Müvekkili Şirketin çalışanların haklarını bir miktar iyileştirmek amacıyla yönetim hakkı çerçevesinde almış olduğu karar doğrultusunda 2020 Aralık itibarıyla yol ücretlerinin çalışanların aylık sabit brüt ücretine eklendiğini, bu uygulamanın davacının lehine olduğunu, ücretin azalmasının söz konusu olmadığını, işçinin yol ücreti uygulmasının kaldırılması sonrasında uzun süre sessiz kalarak çalışmaya devam ettiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin sona erme şekli ile davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ile yol ücreti alacaklarının ispatı ve hesaplanmasına ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
20.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.