Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/11256 K.2025/12529

🏛️ 10. Hukuk Dairesi 📁 E. 2025/11256 📋 K. 2025/12529 📅 25.09.2025

10. Hukuk Dairesi         2025/11256 E.  ,  2025/12529 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/268 E., 2025/680 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 7. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/232 E., 2023/388 K.
Bölge Adliye Mahkemesinin kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 04.03.1997 tarihinde isteğe bağlı Bağ-Kur'lu olarak tescil işleminin yapıldığını ve 28.02.2015 tarihinde sigortalılığının sona erdiğini; 04.12.1987-30.04.1991 tarihleri arasında kesinleşmiş Mahkeme kararına dayalı olarak ... Şoförler ve Otomobilciler Odasına kaydının yapıldığını, ancak Kurumca bu dönemde sigortalı sayılmadığını beyanla davacının 04.12.1987-30.04.1991 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ile tahsis talep tarihinden itibaren emekli olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın 5 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğunu, bu nedenle öncelikle usulden reddini; davacının Develi Asliye Hukuk Mahkemesinde ... Şoförler ve Otomobilciler Odasına karşı açtığı davada Kurum taraf olmadığı için kararın Kurumu bağlamadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 05.12.2023 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının 04.12.1987 - 30.04.1991 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, davacının tahsis talep tarihinden itibaren emekli aylığına hak kazandığının tespitine yönelik talebinin ise reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin 05.12.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 04.04.2024 tarihli kararı ile davacı vekilinin istinaf isteminin reddine, davalı vekilinin istinaf isteminin kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1.Bölge Adliye Mahkemesinin 04.04.2024 kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
2.Dairemizin 07.11.2024 tarih, 2024/8577 E. ve 2024/10677 kararında; "Dava dosyasının incelenmesinde, 04.12.1987-30.04.1991 tarihlerinde, kesinleşmiş mahkeme kararına istinaden oda kaydı bulunduğundan bahisle Bağ-Kur sigortalılık tespiti için açılan işbu davada, davacının 04.03.1997 tarihinde başlayan isteğe bağlı sigortalılığının 03.07.1997 tarihinde başlayan ve devam eden vergi kaydı nedeniyle zorunlu sigortalılığa dönüştürüldüğü, buna karşılık Bölge Adliye Mahkemesince 02.08.2003 tarihinden önce dava konusu talebe ilişkin Kuruma yapılmış başvuru, prim ödemesi bulunmadığından bahisle davanın reddine dair verilen kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmıştır.
Davacının 04.03.1997 tarihinde başlayan isteğe bağlı sigortalılığının 03.07.1997 tarihi itibariyle vergi kaydına istinaden zorunlu sigortalılığa dönüştürüldüğü, dolayısıyla 02.08.2003 öncesinde tescil kaydının bu şekilde oluşturulduğu, kayıt öncesinde 04.12.1987-30.04.1991 tarihlerinde oda kaydının mevcut olduğu, her ne kadar Kurumun taraf olmadığı bir davada bu tespit yapılmış ise de Kurum tarafından yapılan aksine bir tespitin de bulunmadığı dikkate alındığında, davacının oda kaydına dayalı olarak sigortalılığının tespiti talebinin reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır." gerekçesi ile karar bozulmuştur.
B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının 04.12.1987 – 30.04.1991 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, davacının tahsis talep tarihi olan 06.09.2019 tarihini takip eden ay başı olan 01.10.2019 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurum işleminin mevzuata uygun olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1.Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının 04.12.1987-30.04.1991 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olup olmadığına ve tahsis talep tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.
Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VII. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.