Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/12294 K.2025/12199

🏛️ 10. Hukuk Dairesi 📁 E. 2025/12294 📋 K. 2025/12199 📅 22.09.2025

10. Hukuk Dairesi         2025/12294 E.  ,  2025/12199 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/3552 E., 2025/1660 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/41 E., 2024/336 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının 27.11.2016 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebiyle açılan ve Ankara 44. İş Mahkemesinin 2017/493 Esas sayılı dosyasında görülen dava dosyasında yapılan yargılama sırasında, davalının meslekte kazanma gücü kaybı oranının %28,2 olduğu şeklinde bir tespit yapılarak davanın karara bağlandığını, söz konusu dava dosyasından yapılan iş bu tespitin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davalı ...'ın davacı Şirketin işçisi olarak çalışmaktayken 27.11.2016 tarihinde iş kazası geçirdiğini, kaza nedeniyle malul olduğunu, davacının bu davayı açmakta hukuki yararının olmadığını, davalının maluliyetinin zaten halen derdest olan tazminat davasında belirlendiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu Yüksek Sağlık Kurulunca belirlenen oran ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurumundan alınan rapor oranlarının birbiri ile uyumlu olmaması sonucunda Adli Tıp 2. Üst Kurulundan rapor alındığını ve çelişkinin giderildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde; davalı ...'ın iş kazası dosyasının incelenmesi neticesinde Yüksek Sağlık Kurulunun 29.07.2019 tarihli 2019/13174 sayılı kararında meslekte kazanma gücü kayıp oranının %35.2 olarak belirlendiğini, Kurum işleminin yerinde olduğunu, davanın reddi gerektiğini bildirmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ...'ın davacı yanında çalışmaktayken 27.11.2016 tarihinde iş kazası geçirdiği, davalı tarafından işveren aleyhine açılan iş kazası maddi ve manevi tazminat talepli Ankara 44. İş Mahkemesi'nin 2017/493 E, 2022/474 K. sayılı dosyasında prosedür işletilerek en son Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulundan sürekli iş göremezlik oranına ilişkin rapor aldırıldığı, 03.02.2022 tarih 475 sayılı raporda davacının meslekte kazanma gücünü % 28,2 oranında kaybettiğinin tespitine karar verilmesi nedeniyle davada bu oran esas alınarak karar verildiği, davacının iddiasının davalının meslekte kazanma gücü kaybı oranının %28,2 olmadığı yönünde olduğu, Ankara 44. İş Mahkemesinin 2017/493 E., 2022/474 K. sayılı dosyası, İstanbul Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 30.05.2024 tarih 1333 sayılı raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davalı ...'ın davacı Şirkette çalışırken 27.11.2016 tarihinde iş kazası geçirdiği, yasal prosedür işletilerek alınan adli tıp raporu ile davacının geçirmiş olduğu iş kazası nedeni ile %28,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş olduğu anlaşıldığından, davacının iddiasının yerinde olmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile öngörülen prosedür çerçevesinde yöntemince alınan ve birbiriyle uyumlu raporlar ile karar verildiğinden davanın reddine dair Mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı ... Tekstil İşl. Ltd. Şti. temyiz dilekçesinde özetle; davalının müvekkil iş yerinde kazadan sonra aynı koşullarda çalıştığı ve sonradan işten çıkarak dava açtığı, %28,2 malul kalan birinin sürekli ayakta kalacağı bir iş yerinde çalışmasının fiilen mümkün olmadığı, Adli Tıp Kurumuna sevkinin sağlanarak kesin maluliyetinin tespit edilmesini, maluliyetin işbu kazaya ilişkin olup olmadığının tespitine ilişkin olarak kaza öncesi ve sonrası tüm sağlık kayıtlarının incelenmesini talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, Ankara 44. İş Mahkemesinin 2017/493 Esas sayılı dosyasında devam eden tazminat davasında sürekli iş göremezlik oranı % 28,2 olarak tespit edilen davalı ...'ın sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,22.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.