Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/6920 K.2025/11940

10. Hukuk Dairesi         2025/6920 E.  ,  2025/11940 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/2407 E., 2025/566 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 6. İş Mahkemesi
SAYISI : 2024/212 E., 2024/329 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... San. Tic. Ltd. Şti. iş yerinde çalışmakta iken 17.08.2015 tarihinde iş kazası geçirdiğini, iş kazası ile ilgili olarak kafa kemiğinde, sol kolda ve sol ayakta kırıklar oluştuğunu, sürekli artan şekilde maluliyetinin söz konusu olduğunu, tedavi sürecinin bittiğinin ve mevcut durumundan daha fazla iyileşme olmayacağının belirtilmesi üzerine sürekli iş göremezlik oranının tespiti ve gelir bağlanması için davalı Kuruma başvuru yaptığını, başvurusu neticesinde Kurum tarafından müvekkilin meslekte kazanma gücünü kayıp oranının %51 olduğu yönünde rapor düzenlendiğini ve bu oran üzerinden gelir bağlandığını, davacının maluliyetinin bu rapordan sonra artmaya devam ettiğini, nitekim işveren aleyhine açılan Mersin 5. İş Mahkemesinin 2018/86 Esas sayılı dosyasından alınan Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 23.03.2023 tarih ve 1094 karar no.lu raporu ile müvekkilin meslekte kazanma gücünü kayıp oranının %74 olarak tespit edildiğini, Mersin SGK İl Müdürlüğüne başvurarak Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurul Raporu ile tespit edilen orana göre sürekli iş göremezlik gelirinin belirlenmesinin talep edildiğini, ancak 12.10.2023 tarihli yazısı ile talebin reddedildiğini belirterek davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurul raporuna göre en az %74 veya daha üzerinde olduğunun tespitine, davalı Kurum tarafından bağlanan gelirin yeni orana göre artırılmasına, davalı Kuruma başvuru tarihi olan 21.09.2023 tarihinden itibaren yeni sürekli iş göremezlik oranına göre belirlenecek fark aylıkların hesaplanarak aylık farklarının ödenmesi gereken tarihlerden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1- Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının, maluliyetine sebep olan 17.08.2015 tarihli kazanın Kurum müfettişlerince tanzim edilen 10.07.2019 tarihli 2019/12440 sayılı soruşturma raporu ile olayın iş kazası olduğunun tespit edildiğini, sürekli iş göremezlik derecesinin %51 olarak belirlendiğini, bu orana göre davacıya iş göremezlik ödeneği bağlandığını, Mersin 5. İş Mahkemesinin 2018/86 Esas sayılı dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurul Raporunun Kurum açısından bağlayıcı olmadığını, alınan rapor üzerinden bir seneye yakın süre geçtiğini, davacının iyileşme sürecinin devam ettiğini, bunun tekrardan alınacak rapor ile belirleneceğini, Kurumun ret kararında herhangi bir hukuka aykırılık söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
2- Dahili davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin Mersin 5. İş Mahkemesinin 2018/86 Esas sayılı dosyasında itirazları üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alındığını, söz konusu 10.07.2019 tarih ve 2019/12440 sayılı raporda davacının sürekli iş göremezlik oranı %51 olarak belirlenerek kesinleştiğini, Kurum nezdinde bağlayıcı olan ve aylık bağlanmasına esas olan rapor Yüksek Sağlık Kurulu Raporu olduğunu, buna göre de aylık bağlandığını belirterek davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile
A-Davacının 17.08.2015 tarihli iş kazasından dolayı 04.07.2022 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik oranının %74 olduğunun tespitine,
B-Taleple bağlı kalınarak kuruma başvuru tarihi olan 21.09.2023 tarihinden itibaren %74 iş göremezlik oranına göre hesaplanacak gelirlerin %51 oranına göre ödenen gelirlerden mahsup edilerek fark gelirlerin hak ediş tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davacının kötüniyetli olarak ilaçlarını kullanmayarak sürekli iş göremezlik oranını arttırmaya çalıştığını, söz konusu oranın artmasının sorumlusunun davacı olduğunu, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu Raporunun Kurum yönünden bağlayıcı olmadığını beyan etmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile tespit edilecek yeni orana göre davacıya fark gelirlerin ödenmesi istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.