Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/11581 K.2025/8201

10. Hukuk Dairesi         2024/11581 E.  ,  2025/8201 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/2213 E., 2024/1210 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 6. İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/177 E., 2023/221 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı sigortalı ...'ın davacı şirkette meydancı olarak çalışırken 05.05.2018 tarihinde iş kazası geçirdiğini, Bursa 2. İş Mahkemesinin 2018/600 E. sayılı dosyası ile davacı işveren aleyhine açtığı tazminat davasının yargılamasında davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %10.3 olduğunun belirlendiğini, Kurum tarafından davacı işveren aleyhine Bursa 1. İş Mahkemesinin 2021/132 E. sayılı rücu davasında ise davalı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti için dava açması için davacı işverene süre verildiğini belirterek davalı sigortalı ...'ın 05.05.2018 tarihinde geçirdiği iş kazasından kaynaklı sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.
Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamından; davacı şirkete ait iş yerinde çalışan davalı sigortalı ...'ın 05.05.2018 tarihinde geçirdiği kazanın, Kurumca iş kazası sayıldığı, Kurum Sağlık Kurulunun 18.04.2019 tarihli raporunda; sürekli iş göremezlik derecesinin %15.2 olduğunun bildirildiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 17.02.2020 tarihli ve 2020/2988 sayılı kararında da; %15.2 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığına karar verildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 09.11.2020 tarihli ve 15819 sayılı, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 31.03.2022 tarihli ve 715 sayılı raporlarında ise; dava konusu iş kazası nedeniyle %10.3 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporundaki farklılığın farklı ampütasyon seviyelerinin dikkate alınmasından kaynaklandığının belirtildiği anlaşılmakla; davanın kabulüne; davalı sigortalı Şerif oğlu, 2001 doğumlu ...’ın 05.05.2018 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının 18.04.2019 tarih ve 20191600250 sayılı Kararında çalışır tarihi (sürekli iş göremezliğe girdiği tarih) olarak bildirilen 10.08.2018’den itibaren sağ el 2. parmağın DİP eklemden, 3. ve 4. parmakların PİP eklemden ampütasyonu arızası nedeniyle olay tarihinde yürürlükte olan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği Hükümlerinden yararlanılarak ve davacı vekilinin dilekçesinde mesleğinin “demir dövme presi operatörü” olduğu bildirilmekle meslek grup numarası 8 (sekiz) alınarak; E cetveline (yaşına) göre %10.3 (yüzdeonnoktaüç) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının tespitine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 19 ve 95. maddeleri hükümleri ile sağlık raporları ve ATK raporları ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.