Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/14330 K.2025/3186

10. Hukuk Dairesi         2024/14330 E.  ,  2025/3186 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1942 E., 2024/1859 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/86 E., 2023/270 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı şirket ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı sigortalı ...'in 23.06.2007 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeni ile Kurum tarafından belirlenen %12,1 meslekte kazanma gücü kaybı oranına ilişkin itirazının kabulü ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı üzerine yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Kurum vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir.
Davalı sigortalı vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulüne, davalı ...'in 23.06.2007 tarihli iş kazası sebebiyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının 03.11.2015 tarihinden itibaren %10 olduğunun tespitine," karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,
"Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 28.06.2011 tarihli raporunda, maluliyet ve kontrol gerekmediği, Yüksek Sağlık Kurulunun 21.10.2011 tarihli raporunda maluliyet gerekmediğine, İstanbul Sosyal Güvenlik Müdürlüğü Bölge Sağlık Kurulunun 24.07.2015 tarihli raporunda artma kaydıyla %12,1 olduğu, kontrol gerekmediği, Yüksek Sağlık Kurulunun 08.01.2016 tarihli raporunda 03.11.2015 tarihi itibarıyla artma kaydıyla %12,1 olduğu kontrol muayenesi gerekmediği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 03.09.2018 tarihli raporunda davacının E cetveline göre maluliyetinin %10 oranında, Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulunun 26.09.2019 tarihli raporunda davacının kaza tarihinden itibaren E cetveline göre maluliyetinin kaza tarihinden itibaren %10 oranında olduğu, Kurumun 16.03.2011 tarihli tahkikat raporunda olayın iş kazası olduğu, Kocaeli 6. İş Mahkemesinin 15.05.2014 tarih ve 2012/605 Esas, 2014/243 Karar sayılı ilamı ile sigortalı işçinin açtığı maluliyet oranının tespiti davasında, Kurumca maluliyet gerekmez denmesi üzerine Adli Tıp Kurumunun 17.02.2014 tarihli raporunda maluliyet olmadığının bildirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ve verilen kararın 08.07.2014 tarihinde tarafların temyiz etmemesi üzerine kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Somut olayda, Kocaeli 6. İş Mahkemesinin 15.05.2014 tarih ve 2012/605 Esas, 2014/243 Karar sayılı kesinleşmiş ilamı da gözetilerek, davalı ...'in 23.06.2007 tarihinde davacı işyerinde geçirdiği iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranı Kurum tarafından artma kaydıyla %12,1 olarak tespit edilmiş ise de Adli Tıp Kurum 3.İhtisas Dairesinin ve çelişkiyi giderici Adli Tıp 2.Üst Kurulunun raporlarından davalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %10 olduğu ve her ne kadar Adli Tıp İkinci Üst Kurulunca sürekli iş göremezlik başlangıcı olarak kaza tarihi belirtilmiş ise de davacı işveren tarafından dava dilekçesinde davalı sigortalı Köksal'ın iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 03.11.2015 tarihi itibarıyla artma kaydıyla %12,1 olarak belirlemesine itiraz ve dava ettiği, Kocaeli 6. İş Mahkemesinin 15.05.2014 tarih ve 2012/605 Esas, 2014/243 Karar sayılı temyiz edilmeksizin kesinleşen ilamı doğrultusunda sürekli iş göremezlik başlangıcının Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporunda belirtildiği üzere 03.11.2015 tarihi olduğu anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik görülmediği” gerekçesiyle istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu kazanın 23.06.2007 tarihinde gerçekleştiğini, sigortalının kaza tarihinden 11 yıl sonra olduğu muayeneye istinaden bildirilen bu oranın kabulünün mümkün olmadığını, davalı ...’in fonksiyonel bir araz kaybının bulunmadığını, maluliyetinin olmadığı yönünde daha önceden alınan Adli Tıp Kurumu raporu bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle, Adli Tıp Kurumu kararının eksik verilmiş olup, hangi tarih itibari ile %10 luk orana ulaşıldığının, iyileşme olup olmadığının belirtilmediğini, Adli Tıp Kurumu heyetinde sigortalının asıl şikâyetlerini ilgilendiren dal olan Fizik Tedavi Rehabilitasyon uzmanının yer almadığını, raporların bu yönüyle eksik olduğunu, Üst Kurulun sigortalıyı fiziksel muayeneye çağırmadığını, sadece dosya üzerinden inceleme yaptığını, EMR, EMG gibi testlere dayanmadığını, sadece dosya kapsamı ile elde edilen bulgulara göre, SİÖ oranı tespitinin mümkün olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan davalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacının tüm, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Davadaki talebin, Kurum tarafından belirlenen %12,1 meslekte kazanma gücü kaybı oranına itiraza ilişkin olup davacının itirazı kısmen kabul edildiğine göre davacının davasında kısmen haklı olduğunun ve yargılama giderleri yönünden kısmen kabule göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
1.Davacının tüm, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,
2.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
Davalı Kurum vekilinin itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki "Davanın kabulüne" ibaresinin silinerek yerine "Davanın kısmen kabulüne" ibaresinin yazılmasına,
3.İlk Derece Mahkemesi kararındaki (2) ve (3) numaralı bentlerin tamamı silinerek yerine "2- Harçlar Yasası uyarınca alınması gereken 269,85 TL harç ile peşin alınan 31,40 TL harcın toplamı olan 301,25 TL harcın, davalı SGK harçtan muaf olduğundan davalı ...'den alınarak Hazineye gelir kaydına; peşin alınan 31,40 TL harcın davacıya iadesine,"
4. İlk Derece Mahkemesi kararındaki (4) numaralı bendin tamamı silinerek yerine "3-Davacı tarafından yapılan 1.935,70 TL yargılama giderinin 967,85 TL'sinin davalılar ... ve ...'den alınarak davacıya verilmesine, geri kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına"
5. İlk Derece Mahkemesi kararındaki (5) numaralı bendin tamamı silinerek yerine "4-Karar tarihi itibariyle yürürlükteki tarife uyarınca 17.900,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 17.900,00 TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalılara verilmesine" ibarelerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.