Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2025/1691 K.2025/2043

1. Hukuk Dairesi         2025/1691 E.  ,  2025/2043 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1563 E., 2024/1374 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Kangal Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/16 E., 2021/562 K.
Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istekli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, bu karar davacılar vekiline 14.06.2023 tarihinde tebliğ edilmiş ve kararın temyiz edilmemesi üzerine 04.07.2023 tarihinde kesinleştirmesi yapılmıştır.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından 12.02.2024 tarihinde temyiz edilmiştir.
Kangal Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.03.2024 tarih 2020/16 Esas 2021/562 Karar sayılı ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiş, ek kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Kangal Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.03.2024 tarih 2020/16 Esas 2021/562 Karar sayılı kararı ile anılan kararın kesin olduğu gerekçesiyle HUMK'un 432-426/F maddeleri uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
Temyiz talebinin reddine ilişkin verilen 20.03.2024 tarihli ek karar davacı asiller tarafından eski hale getirme talebiyle birlikte 14.06.2024 tarihinde temyiz edilmekle dosyadaki belgeler incelenip gereği görüşüldü:
Bilindiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin birinci fıkrasında Bölge Adliye Mahkemelerinin Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin ikinci fıkrasında ise Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine istinaf yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ilâ 444. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, bu kararlara ilişkin dosyaların Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir.
Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 ilâ 444. maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tabi olup dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir.
Buna karşılık, 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı kanun yoluna gidilmesi halinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 ilâ 360. maddelerindeki istinafa ilişkin hükümlerinin uygulanması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi zorunlu olup somut olayda Mahkemenin 20.03.2024 tarihli ek kararına ilişkin olarak daha önce Yargıtayın bir denetiminin bulunmadığı gözetildiğinde, ek kararın ''istinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmaktadır.
Her ne kadar dosya Bölge Adliye Mahkemesince Dairemize gönderilmiş ise de Bölge Adliye Mahkemesince, ek kararın temyiz yolu açık olmak üzere verildiği, bu kararın da davacılar tarafından temyiz edildiği, ancak İlk Derece Mahkemesince temyiz formu oluşturulamadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesine dosyanın gönderildiği açıklanarak istinaf incelemesi yapılmadan sadece temyiz formu oluşturularak dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.
Hal böyle olunca, ''istinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılan dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi, sonucunda verilen kararın temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine iadesi gerekmektedir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,
16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.