Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/237 K.2025/2082

3. Hukuk Dairesi         2025/237 E.  ,  2025/2082 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2022/255 E., 2023/260 K.
Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; davalının yediemin deposu işlettiğini, davalının depoya teslim ettiği araçların muhafaza ücretinin ödenmediğini ileri sürerek; şimdilik 50.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 19.01.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 95.917,25TL’ye artırmıştır.
II. CEVAP
Davalı vekili; aynı konu ile ilgili Adana 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/213 E. sayılı davası bulunduğundan derdestlik itirazında bulunduğunu, zamanaşımının gerçekleştiğini, yazılı bir sözleşme bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
III. MAHKEME KARARI
Mahkemenin 09.02.2015 tarihli kararıyla; dava konusu araçların otopark ücretlerinin ödenmesinde akdi ilişkinin tarafının davalı İdare olması nedeniyle dava konusu yedieminlik ücretinden sorumlu olmakla birlikte uyuşmazlığa konu olayda araçların satışı için tanınan yasal 6 aylık süre geçmesine rağmen yediemine tevdi edilen araçların satışının davalı idare tarafından yapılmadığı, yedieminlik işini meslek edinen davacının mevcut mevzuat kapsamında kendisine teslim edilen araçların satışının yapılarak otopark hizmet ücretinin ödenmesi için gerekli girişimlerde bulunması ve çaba sarfetmesi gerektiği, araçların yasada belirtilen 6 aylık süreyi aşacak şekilde uzun süre teslim alınmaması sonucu otopark ücretinin aracın değerini aşacak boyutlara kadar ulaşmasında davacının da müterafik kusurunun bulunduğu, yasal düzenlemeler itibariyle araç otopark ücreti olarak ödenecek bedelin aracın satış bedelinin %25'ini geçemeyeceği, davalı İdareye bağlı Adana İl Emniyet Müdürlüğü tarafından davacıya ait yediemin deposuna muhtelif tarihlerde dava dilekçesi ekindeki listede çeşitli nitelikte motorlu taşıtın yediemin sıfatı ile teslim edilmesine rağmen dava tarihine kadar yediemin ve çekici ücretleri gibi teslim masraflarının ödemediği gerekçesiyle; davanın kabulüne, toplam 95.917,25 TL'den 50.000,00 TL'nin dava tarihinden, 45.917,25 TL için ıslahın yapıldığı 19.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
1. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 06.03.2017 tarihli ilamla; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazları reddedilerek, davacının eldeki davadan daha önce 18.03.2011 tarihinde Adana 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/213 E. sayılı dosyasına açtığı davada, aynı zamanda eldeki davanın da konusunu teşkil eden ... plaka sayılı Ford Fiesta marka araç yönünden de talepte bulunduğu ve bu talep yönünden kabul hükmü kurulduğu, bu suretle de haksız kazanıma sebebiyet verildiği, anılan bu araçla birlikte diğer araçlar yönünden de inceleme yaptırtılması ve mükerrer bir ödemeye yol açmayacak şekilde hüküm kurulması gerekirken, aksine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.
2. Bozmaya uyan Mahkemenin 02.03.2021 kararıyla; aynı gerekçeye yer verilmiş, ayrıca Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 07.10.2013 tarihli bozma ilamındaki ilkeler doğrultusunda ... plakalı Ford Fiesta marka araç yönünden Adana 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/213 E. Sayılı davasında talepte bulunulduğu ve davacı vekilinin 08.01.2020 tarihli dilekçesiyle ... plaka sayılı Ford Fiesta marka araç yönünden davadan kısmen feragat ettiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 50.000,00 TL'nin dava tarihinden, 30.845,75 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
3. Dairece verilen 13.12.2021 tarihli ilamla; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazları reddedilerek, Mahkemece bozma sonrası mali müşavirden alınan 24.11.2020 tarihli raporda, Adana 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/213 E. sayılı davası ile işbu davada talep konusu haline getirilen mükerrer araçlara ilişkin tespit yapılmış ve söz konusu araçlara ilişkin takdir edilen 15.071,50 TL bedel düşülerek karar verildiği, ancak dava dilekçesine ek olarak sunulan araç listesi ve bilirkişi raporu karşılaştırıldığında raporda hiç talep konusu edilmeyen araçlara yer verildiği gibi, bazı araçlara ise hem otomobil listesinde hem motorsiklet listesinde yer verildiği ve talep konusu edilen araçlar için de ayrıca mükerrer hesaba sebebiyet verildiği, ayrıca raporda 2011/213 E. sayılı dava ile mükerrerlik teşkil eden araçlar için yeniden ücret belirlemesi yapıldığı ve 2011/213 E. sayılı dosyasında belirlenen ve kesinleşen tutarın da dikkate alınmadığı gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda ek rapor sunulması için dosyanın bilirkişiye tevdi edildiği, raporda davacının talep dilekçesinde belirtilen araçların listesi yapılıp, Adana 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/213 E. sayılı dosyasında talep edilen araçlar dışlanarak hesaplama yapıldığı, alınan raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 62.974,00 TL’nin 50.000,00 TL’sının dava tarihinden itibaren, 12.974,00 TL’sının ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Davacı vekili; davada 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, Karayolları Trafik Yönetmeliği ve 296 sayılı Milli Emlak Tebliği'nin uygulanmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin Türk Ceza Kanunu’na göre el konulan araçların satışını isteme hak ve yetkisi dolayısıyla bir kusurunun bulunmadığını, mükerrer hesaplamanın bilirkişilerin hatası olduğunu, müvekkilinin kusuru bulunmadığından sırf bu nedenle reddedilen miktar yönünden aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.
2. Davalı vekili; bilirkişi raporu ile tespit edilen otopark ücretinin fahiş olduğunu, taraflar arasında herhangi bir hizmet sözleşmesi bulunmadığını, müvekkili İdarenin otopark ücretlerini ödemesi gibi bir yükümlülüğünün olmadığını, Mahkemece eksik inceleme ile tesis edilen bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verildiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davalı İdare tarafından muhafaza edilmek üzere davacıya yediemin olarak teslim edilen araçların muhafaza ücretinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece uyulan bozma ilamında gösterilen şekilde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda, yine o ilamda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verildiği, bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen ve usuli kazanılmış hak durumunu oluşturan kısımlar hakkında yeniden inceleme yapılamayacağı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu anlaşılmakla, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,
Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,
14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.