Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/104 K.2025/2029

3. Hukuk Dairesi         2025/104 E.  ,  2025/2029 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1513 E., 2024/1132 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2024/37 D. İş E., 2024/37 D. İş K.
Taraflar arasındaki alacak davasınında yapılan yargılama sırasında İlk Derece Mahkemesince ihtiyati haciz kararına itirazın kabulü ile, Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2024/37 D.İş sayılı dosyasında verilmiş ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Kararın talep eden vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ihtiyati haciz talep edenin istinaf başvurusunun bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, kararın kamu düzenine ilişkin nedenlerle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılarak ihtiyati haciz talebinin görev nedeni ile usulden reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı talep eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince 05.11.2024 tarihli ek kararla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; elektronik ortamda gönderilen dosya evrakı üzerinde süre, temyiz şartı ve diğer eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyiz istemi, temyiz konusu kararın kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 05.11.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.
Geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca temyiz edilemez. Bu kararların temyiz edilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesince, anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.11.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,
Fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.