Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/809 K.2025/1514

3. Hukuk Dairesi         2024/809 E.  ,  2025/1514 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/2 E., 2023/349 K.
DAVA TARİHİ : 23.08.2010
Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,11.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir
Belli edilen günde gelen davacı asıl ... ve vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...nin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; müvekkilinin sahibi olduğu Sarıkentlim isimli 4 yaş safkan arap atının 07.09.2009 tarihinde saat 02.30 sıralarında rahatsızlanması nedeniyle davalı kuruma bağlı at hastanesine götürüldüğünü ve muayene edilmesinin talep edildiğini, at hastanesinde veteriner hekimin olmaması nedeniyle o sırada hastanede bulunan görevli ...'nun veteriner hekimi çağırmak yerine kendisinin ata müdahale ettiğini, atın fenalaştığını görünce panik halinde atın karnındaki gazı almak amacıyla karnına metal bir iğne batırdığını, ancak gaz yerine kan geldiğini, bu işlemden sonra atın kendisini bırakarak yere yattığını ve bir süre sonra da öldüğünü, atın yapılan yanlış ve eksik tedavi nedeniyle hayatını kaybettiğini ileri sürerek; şimdilik 10.000,00 TL zararın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 29.01.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 1.374.800,00 TL'ye yükseltmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili; ölen atın tedavisinin kulübün uzman veteriner hekimi ve sağlık teknisyeni tarafından süresinde ve uygun şekilde yapıldığını, yapılan otopside atın karın içi boşluğunda kanlı, sulu bağırsak içeriği olduğunu, bunun da bağırsaklarda bir yırtıktan ileri gelebileceğini düşünerek tedavi yaptığını ve ölüm sebebinin de bu yırtık olduğunu, davacının atının 07.09.2009 tarihinde öldüğünü, ölüm ile ilgili bir tespit yaptırmadığını, davacının atını yarış sezonu nedeniyle 27.03.2009 tarihinde ahıra getirdiğini, atların fizyolojik yapılan gereği sancıları başladığında müdahalenin yapılması gerektiğini, atın geç getirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. MAHKEME KARARI
Mahkemenin 11.03.2014 tarihli, 2012/561 Esas, 2014/114 Karar sayılı kararıyla, davanın kabulü ile 10.000,00 TL tazminatın dava, 1.236.320,00 TL tazminatın ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 11.06.2015 tarihli, 2014/26876 Esas 2015/19276 Karar sayılı kararıyla; teknisyen tarafından ata müdahalede bulunma yetkisi bulunmadığından ve Hayvan Hastaneleri Yönetmeliği 15. Maddesine göre, ruhsatlandırılan bir sağlık kuruluşunun 24 saat hizmet vereceği ve en az bir veteriner hekimin gece nöbeti tutacağı ve nöbetçi hekime yardımcı sağlık hizmetleri personeli ile yardımcı personelin eşlik edeceği hükmü gereğince davalının kusurlu olduğu, ancak davalı eylemi ile ölüm olayı arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı araştırılması bakımından konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.
Bozmaya uyan mahkemenin 10.12.2016 tarihli, 2015/441 Esas, 2016/564 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine dair verilen karara karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz isteminde bulunulması üzerine, Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 06.03.2019 tarihli 2017/4125 E., 2019/2975 K. sayılı kararıyla; bozmadan önce alınan rapor ile bozma ilamından sonra alınan rapor birbiriyle çelişmiş olup, bu rapora itibar edilerek hüküm kurulamayacağı, üniversiteden konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla yeniden inceleme ve araştırma yapılması, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, tarafların raporlara yaptığı itirazlar karşılanarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.
Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda aldırılan ve denetime elverişli hüküm kurmaya yeterli niteliklerde bulunan bilirkişi heyeti raporu da dikkate alındığında, dava konusu olayda veteriner sağlık tekniklerinin veteriner hekimi sorumluluğunda uygulamalarda bulunmasının kusurlu bir davranış olmadığı, davacıya ait atın ölümünde ve davalının eylemi arasında illiyet bağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili; Yargıtay'ın önceki kararında davalının somut olay bakımından kusurlu olduğu belirtilmesine rağmen mahkemece kusurlu olmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığını, kararın sadece davalının kusuru yanında davacının da kusurlu olup olmadığı hususunun tespit edilmesi (müterafik-bölüşük kusur), uygulanan tedavinin kurallara uygun olup olmadığı ve kusur durumuna göre tazminat miktarının indirilmesi gerektiğine yönelik olarak tekrar bozulduğunu, davalı kurum, yönetmeliğe aykırı olarak müdahale yetkisi olmadığı halde ata müdahalenin teknisyen ile yapılması ve olay anında hastanede veteriner hekim olmaması nedeniyle kusurlu olduğuna göre bu nedenle atın ölmesi olayı arasında doğrudan illiyet bağı bulunduğunu, hüküm kurmaya elverişli olmayan ve bilimsel gerekçelerden uzak olan, itirazları karşılamayan rapor ile karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacıya ait yarış atının davalı kurumda uygulanan tedavi neticesinde öldüğü iddiasına dayalı maddi manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.
1.Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek bozma doğrultusunda inceleme yapıldığı, hükme esas alınan raporun taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olduğu, raporda davacının atında ölüme neden olan bağırsak yırtığının sancıya ya da kanul uygulamasına bağlı gelişip gelişmediğinin net olarak tespitinin mümkün olmadığı belirtilmiş olup burada davalının eylemi ile ölüm arasında kesin nitelikte illiyet bağının kurulamadığı anlaşılmakla davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2. Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 11.03.2014 tarihli, 2012/561 E., 2014/114 K. sayılı bozma ilamında açıkça davalının kusurlu olduğu belirtilmiş olup mahkeme gerekçesinde hükme esas alınan rapor doğrultusunda davalının kusurlu olmadığı belirtilerek davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hakkı ortadan kaldıracak şekilde gerekçe oluşturulması usul ve kanuna aykırı olup kararın bozulmasını gerektirir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (HMK) eklenen Geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 438/7.maddesi uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının gerekçesinin düzeltilerek onanması gerekir.
3.Davalının ünvanı Türkiye Jokey Kulübü Derneği At Yetiştiriciliği ve Yarışları İktisadi İşletmesi olup, karar başlığında ''75. Yıl Ankara Hipodrom Müdürlüğü'' şeklinde yazılmış olması mahallinde her zaman düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğundan bu hususu bozma nedeni yapılmamıştır.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,
2. Davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan Mahkeme kararının gerekçesinin HMK'ya eklenen Geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan HUMK'un 438/7.maddesi uyarınca ''değerlendirme bölümünün 2 nci bendinde belirtilen şekilde'' değiştirilerek ve DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
28.000,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,
Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,
Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,HMK'nın Geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'un 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere,11.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.