Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/1960 K.2025/1429

3. Hukuk Dairesi         2024/1960 E.  ,  2025/1429 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/430 E., 2024/303 K.
DAVA TARİHİ : 16.05.2022
İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2022/251 E., 2023/282 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; müvekkillinin 01.01.2022 tarihine kadar Danimarka ülkesinde yaşadığını, bu ülkede resmi olarak boşandığını fakat Türkiye'de bu boşanmanın resmi kurumların kayıtlarına henüz geçmediğini, müvekkilinin davalı ile müslümankalpler isimli internet sitesi üzerinden 2021 yılının Haziran ayında evlilik niyetiyle tanışıp görüştüğünü, davalının eşinden boşandığını, iki tane çocuğunun olduğunu, çocukları ile birlikte maddi olarak zor günler geçirdiğini söylediğini, bunun üzerine müvekkilinin davalıya farklı zamanlarda çeşitli miktarlarda para gönderdiğini, tarafların 22.04.2022 tarihinde dini nikah yaptıklarını, davalının araba ihtiyacı olduğunu söyleyerek para istediğini, müvekkilinin hesabından çekerek davalının hesabına yatırmak üzere 04.04.2022 tarihinde 250.000,00 TL, 27.04.2022 tarihinde 560.000,00 TL, 27.04.2022 tarihinde 102.000,00 TL, 06.05.2022 tarihinde 97.000,00 TL, Kuveyt Türk Bankasına yatırmak üzere 22.200,00 TL, 05.04.2022 tarihinde 10.000,00 TL, 29.04.2022 tarihinde 4.000,00 TL olmak üzere toplamda 1.045.200,00 TL'yi davalıya verdiğini, davalı söz konusu tutarları aldıktan sonra çeşitli bahaneler ileri sürerek müvekkille görüşmek istemediğini, davalının evlenme vaadiyle müvekkilini aldattığını ileri sürerek davalının evlenme vaadiyle müvekkilden almış olduğu toplamda 1.045.200,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle beraber sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre müvekkiline iadesine talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili; müvekkili ile davacı arasında dini nikah kıydığını, akabinde birlikte yaşadıklarını, müvekkilinin davacıyı dolandırma kastının bulunmadığını, davacının evli olması nedeniyle resmi olarak evlenmesinin mümkün olmadığını, davacının teklifi üzerine dini nikah ile evlendiklerini, bu nikah sırasında mehir olarak ev kararlaştırıldığını, davacı tarafından verilen tüm paraların mehir olarak kararlaştırılan ev bedeli olarak gönderdiğini, daha sonrasında davacının mehir parasını geri istediğini, araba alacağını söylediğini, davacının bu paraların tamamını müvekkiline hediye olarak vermiş olduğunu, müvekkilinin evlenme vaadi ile davacıyı aldatmadığını, müvekkilinin evlenmesinin önünde bir mani olmadığını, aksine davacının evli olması nedeniyle resmi olarak evlenemediklerini, müvekkiline vermiş olduğu paraların hukukun izin vermediği bir sonucun gerçekleşmesi maksadı taşıdığından geri istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının evli olduğu sırada gayriresmi birlikteliği sürdürebilmek amacıyla iradi olarak para gönderdiği, dolayısıyla hileden söz edilemeyeceği gibi 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 81. maddesi uyarınca gönderdiği paraları isteyemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içerisinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; başvurunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz yoluna başvurmuştur.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili; İlk Derece Mahkemesinin ahlaka aykırı amaçla hareket edildiği tespitinin gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin paraları iddia edildiği gibi ev alınması için vermediğini, araba alınması için verdiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, gayriresmi evliliğin gerçekleşmesi amacıyla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir.
Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle davacının evli olduğu sırada gayriresmi birlikteliği sürdürebilmek amacıyla iradi olarak para gönderdiği, dolayısıyla hileden söz edilemeyeceği, TBK'nın 81. maddesi uyarınca hukuka aykırı bir sonucun gerçekleşmesini sağlamak için verilen şeyin geri istenemeyeceği anlaşılmakla davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.