Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/937 K.2025/4893

7. Hukuk Dairesi         2025/937 E.  ,  2025/4893 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/382 E., 2024/2019 K..
İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2022/301 E., 2022/424 K.
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; Antalya ili, .... ilçesi, ..... Mahallesi, 89 95... parsel sayılı taşınmazın mera komisyonunca mera olarak sınırlandırıldığını ancak bu taşınmazın 500 m²'lik kısmının 1990 dan beri müvekkili tarafından kullanıldığını ileri sürerek taşınmazla ilgili mera komisyon kararının iptaline, taşınmazın 500 m²'lik kısmında 1990 yılından beridir fiili kullanıcı ve zilyet olduğunun tespitine ve tapunun beyanlar hanesine kaydına karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde; davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 4. maddesine göre mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemeyeceği, amacı dışında kullanılamayacağı, zamanaşımı uygulanamayacağı, sınırları daraltılamayacağı, taşınmazın mera niteliğine ancak mülkiyet hakkına dayalı olarak itiraz edilebileceği, davacının ise mülkiyet hakkına değil, kullanım hakkına dayandığı, sicilinde mera niteliği ile kayıtlı olan bir taşınmazın amaç dışı kullanılmasının, kullanana herhangi bir hak bahşetmeyeceği, davacının dayandığı kullanım hakkının en fazla bir kişisel hak olarak nitelendirilebileceği ve sicilinde mera olarak kayıtlı bulunan taşınmazın niteliğinin değiştirilmesini isteme hakkı bahşetmeyeceği anlaşıldığından davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hukuki nitelikleri itibariyle devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olan meraların özel mülkiyete konu olamayacağı, bu nedenle de mülkiyeti devlete ait olan yerlere ilişkin davayı Hazinenin açabileceği gibi meraların sınırları içinde bulunduğu ve yararlanma hakkı olan köy tüzel kişilikleri ve belediyelerin de dava açma haklarının bulunduğu, somut davada ise davacının zilyetlik iddiasından kaynaklanan kişisel hakkına dayanarak mera komisyon kararının iptalini talep etme hakkı bulunmadığından davacının aktif dava ehliyeti bulunduğundan söz edilemeyeceğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; çekişmeli taşınmazın hiçbir zaman mera olarak kullanılmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, mera komisyonu kararının iptali istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
20.11.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.