Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/1886 K.2025/420

7. Hukuk Dairesi         2024/1886 E.  ,  2025/420 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/3277 E., 2023/2733 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Keşan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2013/503 E., 2017/419 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin babası ...'ın 20.08.2013 tarihinde öldüğünü, 22 ... 169 plakalı traktörün muris adına kayıtlı traktörün satılarak ve muris tarafından Ziraat Bankası Keşan Şubesinden kredi çekilerek elde edilen bedelin eklenmesi suretiyle davalı adına satın aldığını, bu işlemin yanı sıra murisin 29.07.2013 tarihinde Keşan 2. Noterliğinin 8920 yevmiye numaralı belgesi ile hayvancılık işletmesini de davalıya devrettiğini, bütün bu kazandırmalarının karşılıksız olarak yapıldığını, denkleştirmeye tâbi olan bu kazandırmaların terekeye iade edilmesi gerektiğini ileri sürerek, murisin davalı oğluna yaptığı karşılıksız kazandırmaların terekeye iadesine, bu talebin Mahkemece kabul edilmemesi hâlinde müvekkile ait saklı payın tenkisi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; mirasbırakan tarafından doğrudan doğruya davalıya miras payına karşılık bir temliğin yapılmadığını, denkleştirmeye tâbi tutulmak istenen 22 ... 169 plakalı traktör ile hayvancılık işletmesinin müvekkili tarafından satın alındığını, davacının evlendiği zaman bütün evlenme masrafları ile çeyiz masrafının muris tarafından karşılandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 103.10.2017 tarihli ve 2013/503 Esas, 2017/409 Karar sayılı kararı ile "...dava konusu işlemlerin karşılıksız kazandırma olduğunun davacı tarafından ispatlanamadığı..." gerekçesiyle "...davanın reddine..." karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda (III) numaralı bentte belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 30.11.2023 tarihli ve 2021/3277 Esas, 2023/2733 Karar sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda (IV) numaralı bentte belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
Davacı vekili temyiz dilekçesinde dava dilekçesinde yer alan nedenleri tekrarla;
1.Mahkemece mevcut delillerin isabetle değerlendirilmediğini,
2.Muris tarafından yapılan kazandırmalarının karşılıksız olduğunun tanık beyanları ile sabit olduğunu,
3.Murise ait traktörün trampa ettiği tarih ile davalı adına alınan traktörün satın alınma tarihinin aynı gün olduğunu belirterek, kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava, mirasta denkleştirme, ikinci kademede tenkis istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
03.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.