Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/1414 K.2025/139

7. Hukuk Dairesi         2024/1414 E.  ,  2025/139 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1160 E., 2023/1510 K.
KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Siverek 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/567 E., 2023/782 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Siverek ilçesi, ... Mah. 1559 parsel sayılı meranın müvekkili tarafından kadimden beridir mera olarak kullanıldığını, ... Mahalle Muhtarlığı ile ... Mahalle Muhtarlığı arasında idari sınır konusunda uyuşmazlığın bulunduğunu, iki mahalle muhtarlığı arasındaki idari sınır uyuşmazlığı sonrası meranın davacıya kullandırılmadığını, idari sınırda bir değişiklik bulunmadığını, Şanlıurfa Valiliği İl İdare Kurulu tarafından yapılan idari sınır değişikliğinin Şanlıurfa 1. İdare Mahkemesinin 2010/2146 E., 2011/1798 K. sayılı kararı ile iptal edildiğini, dosyada yapılan yerinde tespitte ve sonrasında Mera İl Tahsis Komisyonu tarafından bir tahsis işlemi yapılmadığını belirterek taşınmazın kullanım hakkının müvekkili tarafından sağlanması ve sicile şerh edilmesini, meranın başka bir idari sınırda olmasının meranın aidiyeti bakımından belirleyici bir husus olmadığından, ... Mahalle Muhtarlığına kullanım hakkı sağlanmayacağının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalılar ayrı ayrı cevap dilekçelerinde özetle; davanın reddini savunmuşlardır.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile davanın HMK'nın 114/1-d maddesi gereğince taraf ehliyeti olmadığından usulden reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 25.12.2023 tarihli kararı ile davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Bölge Adliye Mahkemesin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
a. Davacı köyün kadim kullanım hakkının bulunduğunu, meranın idari sınırlarının kadim kullanımın tespiti için önem arz etmediğini,
b. 6360 sayılı Kanun ile mahalleye dönüşen köy, köy bağlısı ve belediyelerce kullanılan mera, yaylak ve kışlak gibi yerlerden bu mahalle sakinleri ve varsa diğer hak sahiplerinin 4342 sayılı Mera Kanunu hükümleri çerçevesinde yararlanmaya devam edeceğini,
c. Davacının meradan yararlanma hakkı olan sıfatı ile dava açabileceğini, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerektiğini ileri sürmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava, meranın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
09.01.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.