Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/2016 K.2025/3871
8. Hukuk Dairesi 2024/2016 E. , 2025/3871 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1991 E., 2024/119 K.
KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine
İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 11. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2022/423 E., 2023/299 K.
Taraflar arasında Gaziantep 11. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davası sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
K A R A R
Küçük ...'a velayeten açılan davada; davacının Gaziantep'de kurulu Mülhak
Gerçiğinlizade...............Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti istenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince; nüfus kayıtlarına göre davacı ...'un, ............ın çocuğu olduğu, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/225 Esas, .2016/62 Karar sayılı ilamı ile davacının babası ...ve arkadaşlarının dava konusu vakfın galle fazlasına müstahak olduklarına karar verildiği, bu suretle davacı ile vakfeden arasında soy bağının kurulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne ve davacının; "........(..........)............... Efendi Bin ...................Vakfının Galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduklarının tespitine," karar verilmiştir.
Davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; dosya içerisinde yer alan nüfus kayıtları ile bilirkişi raporundan; davacı küçük ile vakfeden arasına küçüğün babası... hakkında verilen ve kesinleşen Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/225 Esas, 2016/62 Karar sayılı ilamı ile soy bağı kurulduğu, vakfiyede kız - erkek ayrımı ve batın şartı olmadığının görüldüğü, erkek çocukların munkariz olduğu olgusunun da Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1994/274-877 Esas ve Karar sayılı kararının Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 28.03.1995 tarihli ve 1995/315-3883 Esas ve Karar sayılı ilamıyla onanması sureti ile kesinleştiği anlaşılmakla; davacı küçüklerin, davalı vakfın galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğu tespit edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davalı ... vekilinin yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Davalı ... vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek iddianın gerçekliğinin çok iyi araştırılması gerektiğini, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, raporun davacıların vakfeden ile olan soybağını ve vakfiye şartlarına göre galle fazlasından faydalanmaya ehil olduklarına dair şartlara sahip olup olmadıklarını açıklamaktan uzak olduğunu, sunulan ve re’sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.
Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,
5737 sayılı Vakıflar Kanun'un 77. maddesinin ikinci fıkrası (7531 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile değişik) uyarınca ...'nden harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğüne iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.