Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/396 K.2025/2169

8. Hukuk Dairesi         2023/396 E.  ,  2025/2169 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/2003 E., 2022/1700 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2014/622 E., 2017/878 K.
Taraflar arasındaki 3302 sayılı Kanunla Değişik 6831 sayılı Kanun'un (2/B) maddesi uygulamasının yok hükmünde sayılması istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
K A R A R
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce ilk olarak 1939 yılında 3116 sayılı Orman Kanunu (3116 sayılı Kanun) hükümleri gereğince yapılan Orman Kadastrosu, 19.04.1990 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun ile değişik (2/B) madde uygulaması ve 27.07.2010 tarihinde ilan edilen 3402 sayılı Kanun'un Ek- 4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosu çalışmaları bulunmaktadır.
Davacı Orman İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili Beykoz ilçesi ... ve ... mahallelerinde 19.04.1990 tarihinde ilan edilen 3302 sayılı 31.08.1956 tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanunu'nda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la (3302 sayılı Kanun) değişik (2/B) madde uygulamasının hatalı yapıldığını, Elmalı 152 ada 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 39 parsel numaralı taşınmazların orman sınırları dışarısına çıkarıldığını ve bu yanlışlığın müfettiş raporları ile kanıtlandığını belirterek 6831 sayılı Orman Kanunu' nun (6831 sayılı Kanun) (2/B) maddesi uygulamalarının yok hükmünde sayılmasına, taşınmazların vasıflarının orman olarak düzeltilmesine ve üzerilerindeki şerhlerin silinmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Bir kısım davalılar vekili davanın reddini ve davalılar da Mahkemedeki yazılı ve sözlü beyanlarında davanın reddini savunmuşlardır.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6831 sayılı Kanun'un 3302 sayılı Kanun'la değişik 2/B maddesi uygulamalarının yok hükmünde sayılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; bölgede (2/B) çalışmalarının 19.04.1990 tarihinde ilan edilerek kesinleştiği ve (2/B) ye itiraz yönünden süresi geçtikten sonra dava açıldığı, taşınmazların eylemli orman olmadığı da anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, bu karar da davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Orman İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.