Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/120 K.2025/1570
8. Hukuk Dairesi 2024/120 E. , 2025/1570 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/529 E., 2023/1259 K.
DAVA TÜRÜ : Galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti
KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine
İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/385 E., 2021/118 K.
Taraflar arasında Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davası sonucunda verilen hükme karşı davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava dilekçesinde; davacı ...'ın Gaziantep'de kurulu Mülhak Gerçiğinlizade ... Efendi Bin ... Efendi Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti istenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince; galle fazlasının vakfiye gereği ilk önce vakfedenin kendisi, öldüğünde ise erkek evlatlar iki, kız evlatlar bir hisse alacağı, kız evlatlar öldükten sonra ise aldıkları hissenin vakfa iade edileceği ve erkek çocukları ile onların çocuklarının alacağı, ancak erkek evlatlar münkariz olursa kız çocukları ve onlardan olanlar galle fazlasından alacaktır düzenlemesi bulunduğu, kesinleşen karar ile erkek evladın münkarız olduğunun kesinleştiği, ayrıca kesinleşen Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/557 Esas,1996/1026 sayılı kararı ile nüfus kayıtlarına göre davacı ...'ın dedesi ... oğlu ... ...'nin galle fazlasına müstahak olduğuna karar verilmiş olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının Mülhak Gerçiğinlizade ... Efendi Bin ... Efendi Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmiştir.
Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; yapılan yargılamaya, toplanan delillere, dosya içeriğine, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, vâkıf ile evlatlık bağı kurulduğu, batın tertibi olmadığı, erkek çocuklarının soyunun münkariz olması nedeniyle soy bağının vakfedenin kız çocuklarına dayanıyor olmasının sonuca etkili olmadığı saptanarak yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olduğu gerekçesi ile davalı tarafın yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek iddianın gerçekliğinin çok iyi araştırılması gerektiğini, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, raporun davacının vakfeden ile olan soybağını ve vakfiye şartlarına göre galle fazlasından faydalanmaya ehil olduğuna dair şartlara sahip olup olmadığını açıklamaktan uzak olduğunu, sunulan ve re’sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.
Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,
7531 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğüne iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.