Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/3337 K.2025/5335

9. Hukuk Dairesi         2025/3337 E.  ,  2025/5335 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/2317 E., 2025/462 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 9. İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/142 E., 2023/1 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde kadrolu işçi olarak çalıştığını, müvekkilinin ... Sendikası üyesi olduğunu, davacının uzun yıllar geçici işçi olarak çalıştığını, daha sonra kadrolu olarak çalışmaya devam ettiğini, müvekkilinin çalışmaları sırasında gerçek pozisyon ve derecesine göre haklardan yararlandırılmadığını veya eksik yararlandırıldığını, davacının bakiye ödenmeyen alacakları bulunduğunu ileri sürerek; ağır vasıta tazminatı, fark ücret, ilave tediye, akdi ilave tediye, iş güçlüğü tazminatı, yıpranma primi ve hizmet teşvik primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmeleri doğrultusunda yapılması gereken ödemelerin eksiksiz olarak yapıldığını, davacının başkaca bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre, davacının 16.07.1984 tarihinde davalı nezdinde geçici işçi olarak çalışmaya başladığı, 05.02.2001 tarihinde daimi kadroya geçtiği, işten çıkış kodunun Kod (8) emeklilik olarak bildirildiği, davacının taleplerinin ücret ve ücret niteliğindeki alacaklara ilişkin olduğu, ücret alacakları için zamanaşımı süresinin 5 yıl olarak belirlendiği, davacının iş sözleşmesinin fesih tarihinin 14.10.2016 olduğu, dava tarihinin ise 06.06.2022 tarihi olduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının iş sözleşmesinin 14.10.2016 tarihinde sona erdiği, dava tarihinin 06.06.2022 olduğu, davalı tarafın zamaaşımı def'inde bulunduğu dikkate alındığında, 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolması sebebiyle İlk Derece Mahkemesinin zamanaşımı nedeniyle davanın reddi yönündeki kararında isabetsizlik bulunmadığı, davacı tarafça zorunlu arabuluculuk dava şartının gerçekleştirildiği ve 24.11.2021 tarihli anlaşamama son tutanağının düzenlendiği, istinaf itirazlarının haklı olmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde:
1. Davanın belirsiz alacak davası olarak açılması nedeniyle davanın hukuki yarar yokluğundan reddi yerine esasa girilmesinin hatalı olduğunu,
2. Müvekkili İdarenin yaptığı giderlerin nazara alınmadığını,
3. Ret vekâlet ücretinin hatalı belirlendiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davanın reddine yönelik gerekçenin doğru olup olmadığı, ret vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
23.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.