Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/1244 K.2025/12640

10. Hukuk Dairesi         2025/1244 E.  ,  2025/12640 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2020/747 E., 2023/724 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Marmaris İş Mahkemesi
SAYISI : 2015/1 E., 2019/192 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacılar vekili dava dilekçesinde; ...’un davalı iş yerinde kalp krizi geçirerek vefat etmesi şeklinde gerçekleşen iş kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; dava konusu olayın kusur yönünden değerlendirilmesi ve raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi adına dosyanın Adli Tıp Kurumu Genel Kuruluna gönderildiği ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 30.07.2015 tarih 2015/... sayılı kararıyla davalı Dr. ... 'in ve dava dışı sağlık memuru ...'ın davacıların desteğinin vefatında kusurunun bulunmadığının sabit hale geldiği, Borçlar Kanunu'nun 66. ve 116. maddeleri kapsamında davalı şirketlerinde hak sahiplerinin uğradığı zarardan sorumlulukları bulunmadığı, aynı olayla ilgili Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin tazmini adına eldeki dosya davalısı ...'e ve dava dışı ...'a karşı açılmış olan tazminat davasında aynı Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu dayanak alınarak davanın reddi yönünde hüküm kurulduğu, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi Başkanlığının 18.04.2019 tarih, 2016/10247 Esas ve 2019/3656 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iş yerinde geçirdiği kalp krizi sonucu vefat eden muris ...'un ölümü nedeniyle işyeri hekimi ve işyerinde görevli sağlık memuru hakkında açılan rücuan alacak davasının reddedildiği, verilen kararın Yargıtay 10. Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleştiği, işverenin işçilerinin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olan ortamı ve şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurma sorumluluğu bulunduğu, ancak işverenin de bu sorumluluğunu yerinde getirmediği ve murisin ölümünde kusuru bulunduğu hususunun ispatlanamadığı, davalıların olayda kusurlarının bulunduğu, davacıların murisinin kalp krizi sonucu ölümü ile davalıların eylemleri arasında illiyet bağı bulunduğu ispatlanamadığından davacıların istinaf talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; ret gerekçesi yapılan rücu davasında davacıların taraf olmadığını, kalp krizi neticesinde ölüm olayına ilişkin kusur yönünden dosyaya sunulan raporların tamamında, bu konuda ehil ve imzası olan kardiyologların ortak görüşünün iş yeri hekiminin kusurlu olduğu yönünde olduğunu, çelişkili Adli Tıp Genel Kurulu raporuna itibar edilerek karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar velili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililerine yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.