Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/16100 K.2025/11975
10. Hukuk Dairesi 2024/16100 E. , 2025/11975 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/832 E., 2024/1242 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. İş Mahkemesi
SAYISI : 2018/201 E., 2024/213 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1.Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkilinin, davacının, davalıya ait iş yerinde 03.11.2017 gün ve saat 13:00 sıralarında, ... Mah.... Cad. No:53/A K.Maraş adresinde bulunan işyeri çalışanı ...'nün çalışmakta olan kaba dilme makinesinde temizlik yaparken makinenin hareketli kısmına elini kaptırdığını, yaralanma ile sonuçlanan iş kazası meydana geldiğini belirterek fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
2.Davacı vekili 09.02.2024 tarihli bedel artırım dilekçesi ile maddi tazminat talebini 1.143.541,00 TL olarak artırmıştır.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının 03.11.2017 tarihinde makine çalıştırma yetkisi olmadığı halde ustasının talimatı olmadan kaba dilme makinesini çalıştırdığını, kendi ifadesiyle de sabit olmak üzere dikkatsizliği nedeniyle kolunu makineye kaptırarak kaza geçirdiğini, davacıya ilk işe başladığında 2 aylık deneme süresine tabi tutulduğunu, bu sürenin aynı zamanda işi öğrenme süresi olduğunu, bahse konu kazanın bu süreçte meydana geldiğini, davacıya gerekli eğitimlerin ve kişisel koruyucu ekipmanların verildiğini, bahse konu kazada kusurlu olmadıkları halde davacıya iyi niyetle yaklaştıklarını, davalı iş yerinde alınması gereken her türlü önlemi alarak gerekli eğitimleri verdiklerini, uyarılara rağmen çalışması için gerekli araçları temin eden, nezaret ve denetim görevlerini yerine getiren davalı şirkete izafe edilebilecek kusurun olmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ".. İşbu dosyaya konu iş kazası davacının 03.11.2017 tarihinde işyerinde meydana gelmiştir. Davacı kaza nedeniyle meslekte kazanma gücünü %19 oranında kaybetmiştir..Dosyada aldırılan Yargıtay ve Mahkeme denetimine elverişli kusur bilirkişisi heyet raporuna ve SGK denetmen raporuna göre davalı işverenin yaşanan kazada %70 oranında kusurlu olduğu, davacı işçinin de %30 oranında kusurlu olduğu sabit kabul edilmiş ve davacının kusuru ve maluliyet oranı dikkate alınmak sureti ile hesap bilirkişisinin, hesap raporu gözönünde bulundurularak, dava konusu iş kazasının meydana geliş şekli ve özellikleri, davacının iş kazası tarihindeki yaşı ve tüm dava dosyası kapsamı dikkate alınmak sureti ile takdiren 1.143.541,00 TL maddi tazminat miktarının kabulüne karar verilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır...
İhbar olunan sigorta şirketince 19.06.2023 tarihinde, ibranameye göre davacıya 225.000,00 TL maddi tazminat, 25.000,00 TL manevi tazminat, 120.000,00 TL yasal faiz, 43.700,00 TL yasal vekalet ücreti ve 2.227,40 TL yargılama gideri olarak ödeme yapıldığı anlaşılmış olup, davalı şirketin yapılan ödeme tutarında ibra edildiği görülmekle aktüerya bilirkişisinin ek raporuna göre hesaplanan 1.368.541,90 TL maddi tazminattan ödenen 225.000,00 TL nin mahsubu ile bakiye 1.143.541,00 TL nin kabulüne karar verilmiştir.
Davacı vekilinin manevi tazminat talebinin değerlendirilmesine gelince; ibranameye göre manevi tazminatın ödendiği anlaşıldığından, manevi zararın bölünmezliği dikkate alınarak konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmiş, vekalet ücreti davanın başındaki haklılık durumuna göre değerlendirilerek davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmemiştir...." gerekçesiyle
"1.Davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 1.143.541,00 TL'nin kaza tarihi olan 03.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,
2. Davacının manevi tazminat talebinin konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, " karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
Davalı vekili temyiz dilekçesinde davacının ağır şahsi kusurunun değerlendirilmediğini, tazminat tutarlarına olay tarihinden değil karar tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiğini, kusur ve sürekli iş göremezlik oranına karşı yaptıkları itirazların haksız olarak reddedildiğini, davacının tüm zararının sigorta şirketi tarafından tazmin edildiğinin ve başkaca alacağının kalmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.
B. Değerlendirme ve Sonuç
Uyuşmazlık, iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz kapsam ve nedenleri ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Tüm temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.