Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/6901 K.2025/9128

10. Hukuk Dairesi         2025/6901 E.  ,  2025/9128 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1349 E., 2025/578 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 2. İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/25 E., 2024/245 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının işveren .. .. A.Ş.'ne ait işyerinde 15.09.1997 tarihinde hizmet akdine dayalı günün asgari ücretiyle 1 (bir) gün çalıştığının tespitine ve sigortalılık başlangıcının da 10.04.1998 olduğunun tespitine karar talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, öncelikle zamanaşımı yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, Kurumun davacıyla ilgili tüm işlemlerinin yerinde olduğunu belirterek, yersiz ve hukuki mesnetten yoksun davanın reddine, yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davacıya tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının .. sicil numaralı işyerinde 15.09.1997 tarihinde 1 gün süre ile asgari ücretle hizmet akdine tabi olarak çalıştığının, sigorta başlangıç tarihinin 18 yaşını ikmal ettiği 10.04.1998 olduğunun tespitine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili süresi içinde istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde, çalışmanın kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde ispatlanamadığını, mahkemenin yeterli araştırma yapmadan karar verdiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, (1) gün süre ile sigortalı çalıştığının ve sigorta başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.
1.5510 sayılı Kanun'un Geçici 7. maddesi yollamasıyla uygulanan mülga 506 sayılı Kanun'un 60/G maddesinde "Bu maddenin uygulanmasında; 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primleri prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir." hükmü öngörülmüştür.
2.Eldeki davada, Mahkemece 15.09.1997 tarihli işe giriş bildirgesi göz önüne alınarak verilen davanın kabulü kararı yerinde olmakla birlikte; davacının 10.04.1980 doğumlu olduğu, tespitine karar verilen 15.09.1997 tarihinde 17 yaşında olduğu, buna göre, davacı yönünden sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 10.04.1998 tarihi olduğu, bu tarihten önceki hizmet süresinin de prim ödeme gün sayısına dahil edilmesi gerektiğine hükmedilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
3. Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
VI. KARAR
1.Davalı Kurumun sair temyiz itirazlarının reddine;
2.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
3.Davalı Kurumun temyiz itirazının kabulü ile
İlk Derece Mahkemesi hükmününün,
(1) no.lu bendine eklenmek üzere, "... Davacının 15.09.1997 tarihindeki (1) gün süre ile çalışmasının prim ödeme gün sayısına eklenmesine," ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
28.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.