Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/1562 K.2025/8733

10. Hukuk Dairesi         2025/1562 E.  ,  2025/8733 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1137 E., 2024/3309 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi
SAYISI : 2020/148 E., 2023/46 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I.DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı şirkette 10.01.2013 tarihinde montaj elemanı olarak aylık net 1850 ABD doları ücretle ve her 6 ayda bir 14 günlük senelik izin verilmek kaydıyla yurt dışında barınma, 3 öğün yemek ve ulaşım giderleri de işverene ait olmak üzere işe alındığı, davalı şirketin .. ülkesinde bulunan şantiyesinde geçici olarak görevlendirildiğini, yurt dışında çalışması için Türkiye İş Kurumu (İŞKUR)'dan herhangi bir izin alınmadığı gibi gerekli bildirimin de yapılmadığını, şirketle arasında yazılı bir sözleşme de bulunmadığını, davacının 10.01.2013-26.12.2015 tarihleri arasında en son aylık net 2200 ABD doları karşılığı TL ücretle tam gün ve bilfiil çalıştığının, eksik prim ödendiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II.CEVAP
1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; MÖHÜK 1. madde uyarınca davada Fas hukukunun uygulanması gerektiği, davacının ustabaşı olarak çalıştığı 27.05.2015 ile 26.12.2015 tarihleri arasında tüm hak ve alacaklarının eksiksiz şekilde ödendiğini, iş devam ederken işi bırakarak Türkiye'ye döndüğü, talep ettiği dönem yönünden hak düşürücü süre bulunduğunu, davacının Fas şantiyesinde çalıştığını, işe giriş tarihinin 27.05.2015, çıkış tarihinin ise 26.12.2015 olduğunu, aksinin tanık ifadeleriyle kanıtlanamadığı belirtilerek, açılmış olan davanın reddini talep etmiştir.
III.İLK DERECE MAHKEME KARARI
İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV.İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V.TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu uyuşmazlık nedeniyle, müvekkil Kuruma usulüne uygun bir başvuru olup olmadığının re’sen araştırılarak başvuru olmaması halinde davanın dava şartı yokluğundan usulden reddi gerektiğini, Kurumun yapmış olduğu işlemler yasal mevzuat gereği olup herhangi bir hukuka aykırılık ve yanlışlık bulunmadığını, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın usul ve yasalara uygun olmadığını ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazanç tespitine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.