Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/112 K.2025/8177

10. Hukuk Dairesi         2025/112 E.  ,  2025/8177 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/3079 E., 2024/1753 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi
SAYISI : 2018/461 E., 2021/189 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; davalı ... isimli iş yerinde 15.01.2011-01.02.2013 tarihleri arasında geçen Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurumun resmi kayıtlarının incelenmesi gerektiğini, salt tanık beyanlarına dayanılarak hüküm verilmemesini, tanıkların işi bilen tanıyan dönem bordrosunda adı geçen kişilerden olmasına dikkat edilmesi gerektiğini, Kurumun yazılı kayıtları ile çelişen tanık beyanlarının hükme esas alınmamasını, belirtelerek davanın reddini talep etmiştir.
2.Davalı cevap dilekçesinde; davacının iş oldukça ara ara gelip çalıştığını, sürekli çalışması olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının ... ... Salonu ünvanlı iş yerinde 15.01.2011-01.02.2013 tarihleri arasında ayda 10 gün olmak üzere 2011 1. dönemde 35 gün, 2011 2. ve 3. döneminde ayrı ayrı 40 gün, 2012 1., 2. ve 3. dönemlerinde ayrı ayrı 40 gün, 2013 1. döneminde 10 gün, olmak üzere toplam 245 gün SPEK taban ücreti ile hizmet akti ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; dinlenmesi lazım gelen tanıkların dinlenmediğini, davacının davasını ispatlayamadığını, dinlenen tanıkların bordro tanığı olmadığını belirterek mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık hizmet tespiti istemine ilişkindir.
Mahkeme kararlarının, infaza elverişli olması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesindeki (Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388 ve 389. maddelerinde) tanımlanan unsurları taşıması ve “iki tarafa tahmil ve bahşedilen haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılması” yönündeki usül hükümlerine uygun yazılması gerekir.
Eldeki davada, davacı 15.01.2011-01.02.2013 tarihleri arasındaki aralıksız çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep etmiş, Mahkemece davacı yanın talebine konu dönemde ayda 10 gün çalıştığı kabul edilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de, hükmün infazında tereddüt oluşturacak şekilde ay bazında belirtilmesi gereken kabule konu sürelerin dönemsel olarak gösterilmesi isabetsiz bulunmuştur.
Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının bir numaralı bendinde yer alan " 2011 1. dönemde 35 gün, 2011 2. ve 3. döneminde ayrı ayrı 40 gün, 2012 1., 2. ve 3. dönemlerinde ayrı ayrı 40 gün, 2013 1. döneminde 10 gün, olmak üzere toplam 245 gün" ifadesinin çıkarılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.