Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/15099 K.2025/3437

10. Hukuk Dairesi         2024/15099 E.  ,  2025/3437 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; Bakırköy 13. İş Mahkemesinin 2016/78 Esas sayılı derdest dosyasında alınan Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun .../101.01.01/2019/96813-2383 sayılı raporunda belirtilen %13.0 meslekte kazanma güç kaybı oranı nazara alınarak, bu doğrultuda müvekkilin maluliyetinin ve maluliyet oranının tespitini ve müvekkiline ivedilikle iş kazası tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
2.Davalı şirket tarafından davaya cevap verilmemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamında toıplanan delillerin birlikte değerlendirilmesinde davacının meslekte kazanma gücü oranına ilişkin hali hazırda devam eden Bakırköy 13. İş Mahkemesinin 2016/78 Esas sayılı dosyasında ... Başkanlığı, ... 2. Üst Kurulundan alınan raporun usul ekonomisi ilkesi gereğince hükme esas alınabileceği, zira davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti açısından Mahkeme dosyasında yeniden ...'dan rapor alınmasının gerekli olmadığı ve usul ekonomisi ilkesine de aykırı olduğu, bu bağlamda davacının 20.12.2015 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı meslekte kazanma gücü kayıp oranının %13 olduğu, bu oran üzerinden davacıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerekmesine rağmen aksi yönde tesis edilen Kurum işleminin hatalı olduğu, davacının aylık tahsis talep tarihi olan 04.02.2016 tarihini takip eden aybaşı olan 01.03.2016 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri alması gerektiği, ayrıca davacıya ödenmesi gereken her bir gelirin Kurum tarafından davacıya ödenmesi gereken tarihten başlamak suretiyle yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiği kanısına varılmış;
Davanın kabulüne,
1-Davacının davalı şirket nezdinde çalışmaktayken geçirmiş olduğu 20.12.2015 tarihli iş kazasına bağlı meslekte kazanma gücü kaybı oranının %13 olduğunun tespitine,
2-Davacıya tahsis talep tarihini takip eden aybaşı olan 01.03.2016 tarihinden itibaren %13 meslekte kazanma gücü kaybı oranı üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine,
3-Davacıya ödenmesi gereken gelirlerin her bir ödemenin ödemenin yapılması gereken tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; Kurum Sağlık Kurulu ve SSYSK'nın davacı ile ilgili kararlarında iş göremezlik derecesinin % 8,2 olarak tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 18.06.2019 tarihli raporunda davacının E cetveline göre % 11 olarak iş göremez olduğunun tespit edildiği, Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile ... 3. İhtisas Kurulunun raporu arasındaki çelişkiyi gidermek amacıyla Adli Tıp İkinci Üst Kurulundan alınan 04.06.2020 tarihli raporda ise E cetveline göre % 13 olarak iş göremezlik derecesi belirlendiği, raporlar arasındaki çelişkinin bu şekilde giderildiği ve sonuç olarak davacının iş göremezlik derecesinin %13 oranında olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, davalı şirket vekili ile davalı Kurum vekilinin istinaf istemlerinin reddine karar vermek gerekmiş davacının istinaf yoluna başvurmadığı da gözetilmek sureti ile davalı şirketin ve davalı Kurumun istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1.Davalı şirket vekili, raporlar arasındaki çelişkileri giderecek ve hükme esas olabilecek şekilde Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınması gerekirken Adli Tıp 2. Genel Kurulunun raporunun kabul edilmesinin hatalı ve yanlış olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.
2.Davalı SGK vekili, davacıya ait tüm raporlar celbedilerek Adli Tıp ve Adli Tıp Genel Kuruluna inceleme yaptırılması gerekirken dosya kapsamında hiç bir şekilde rapor alınmadan karar verildiğini belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının 20.12.2015 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti ve davacının aylık tahsis talebinin reddine dair Kurum işleminin iptali talepli olup taraflar arasında davacının 20.12.2015 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespiti istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.