Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/16298 K.2025/3177

10. Hukuk Dairesi         2024/16298 E.  ,  2025/3177 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1334 E., 2024/1771 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 37. İş Mahkemesi
SAYISI : 2021/763 E., 2022/13 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...'in davacı şirkete ait işyerinde çalışmaktayken kendi tedbirsizliği ve dikkatsizliği ile bir iş kazası geçirdiğini, kazanın taraflarınca Kuruma bildirildiğini, halen derdest olan rücu davasında kazalının sürekli iş göremezlik oranın Kurum tarafından %33 olarak belirlendiğini, akabinde ise Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi tarafından %29 olarak belirlenmesi karşısında buna vaki itirazları çerçevesinde bu kez Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu tarafından %44 olarak belirlendiğini, bu üç oranın da yerinde olmadığını belirterek, davalının sürekli iş göremezlik oranının ve iş kazası ile iş göremezliği arasındaki illiyet bağının yeniden belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Kurum vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir.
Davalı ... vekili aşamalarda özetle, davanın reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davalı ...'in 20.01.2004 tarihinde geçirdiği trafik kazasına bağlı sürekli iş göremezlik oranının %44 olduğunun tespiti ile davanın reddine " karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflarca istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile Bakırköy 37. İş Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli, 2021/763 Esas - 2022/13 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına,
II) Davanın reddine" karar verilmiştir.
Kararın gerekçesinde,
"Somut olayda; davalı ...'in meslekte kazanma gücü kayıp oranının 5510 sayılı Kanun'un 95. maddesinde öngörülen prosedüre uygun tespit edildiği, Adli Tıp 2. Üst Kurulu rapor tarihi ve davacı vekilinin itirazlarında somut bir neden ileri sürememiş olması dikkate alındığında rücu dava dosyasında düzenlenen raporların hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gibi usul ekonomisine de uygun olduğu, düzenlenen Adli Tıp raporları ile 20.01.2004 tarihli kaza ile davalının meslekte kazanma gücü kayıp oranı arasında illiyet bağının bulunduğu, davalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %44 olarak tespit edildiği görülmüştür.
Dava dilekçesine göre davacının talebi, sigortalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının itirazları doğrultusunda tespiti ve meslekte kazanma gücü kaybı ile kaza arasında illiyet bağı olmadığının tespiti olup, dava dilekçesi içeriğinin incelenmesinde davalı ...'in meslekte kazanma gücü kayıp oranının %44 olmadığı, meslekte kazanma gücü kaybı ile iş kazası arasında illiyet bağı bulunmadığı, itirazlarının bu doğrultuda olduğu açıkça beyan edilmiştir. Dosya kapsamından 20.01.2004 tarihli iş kazası ile davalı ...'in meslekte kazanma gücü kaybı arasında illiyet bağı bulunduğu ve davalı sigortalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %44 olduğu sabit olup bu oranın Kurumca belirlenen orandan daha yüksek olduğu, davacı tarafça davalı sigortalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının Kurum tarafından belirlenen orandan daha düşük olduğunun ispatlanamadığı, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu yönde bir talep olmamasına rağmen reddedilen davada davalı ...'in meslekte kazanma gücü kayıp oranının %44 olarak tespitine karar verilmiş olmasının yerinde görülmediği" belirtilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava kapsamında hiç bir inceleme yapılmadığını, kaza ile maluliyet arasındaki illiyet bağı incelenmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan davalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.