Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2025/2138 K.2025/4913
1. Hukuk Dairesi 2025/2138 E. , 2025/4913 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1621 E., 2025/203 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/483 E., 2024/360 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı (tereke temsilcisi) tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı dava dilekçesinde özetle; dava konusu Samsun ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 70, 76, 474, 544, 925, 564, 565, 566, 288, 289, 874, 875, 702, 152, 155, 159, 161, 663, 164, 165, 672, 682, 778, 780 parsel sayılı taşınmazların maliki ... oğlu ... olduğunu, 85 yıldır taşınmazların ... mirasçılarının elinde olduğunu, malik sıfatıyla taşınmaza zilyed olduklarını, davalıların bu taşınmazlarda hiçbir hakkı bulunmadığı gibi kimsenin mirasçısı da olmadığını, soyadları "..." olarak geçse de davalılar ile bir akrabalıklarının da bulunmadığını, davalıların kadastrodan faydalanmalarının mümkün olmadığını, tapuda hissedar olmalarının hukuka aykırı olduğunu belirterek davalıların hisselerinin iptali ile gerçek mirasçıları adına tescilini istemiş; aşamada tereke temsilcisi olarak tayin edilmiştir.
II. CEVAP
Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; hukuki dayanaktan yoksun davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
III. MAHKEME KARARI
... Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.09.2024 tarih ve 2021/483 Esas, 2024/360 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazların kadastro tespitinin 23.04.1981 tarihinde kesinleştiği ve davanın 27.12.2021 tarihinde açıldığı, Kadastro Kanunu 12/3'te düzenlenen sürenin geçtiği belirtilerek davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen tarih ve sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesince yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırı yön bulunmaması nedeniyle esastan red kararı verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-tereke temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.
Davacı (tereke temsilcisi) temyiz başvuru dilekçesinde; dava dilekçesinde ve istinafta ileri sürdüğü talepleri tekrar ederek Mahkemece verilen kararın doğru olmadığını, iyi araştırma yapmadan eksik incelemelerle karar verdiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Bölge Adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Dosyanın incelenmesinden; Kadastro sonucunda Samsun ili, ... ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan dava konusu taşınmazların kadastro tespitinin 21.02.1983 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 27.12.2021 tarihinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı anlaşılmıştır.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı (tereke temsilcisi) tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacının (tereke temsilcisi) yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,
Alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
05.11.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.