Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2025/2622 K.2025/4051
3. Hukuk Dairesi 2025/2622 E. , 2025/4051 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2023/442 E., 2024/510 K.
İlk Derece Mahkemesince kesin olarak verilen kararın kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; müvekkillerinin murisi ile davalı arasında 01.04.2007 başlangıç tarihli ve 10 yıllık süreli kira sözleşmesi düzenlendiğini, davacılardan ...’in halen işletmekte olduğu ve davaya konu dükkanla aynı binada bulunan restoranı genişleteceğinden davalının kiaracı olduğu dükkana ihtiyacı bulunduğunu, müvekkilinin aynı mahiyette başka bir taşınmazı bulunmadığı gibi iş yerinin genişletilmesi ihtiyacı olduğunu ileri sürerek; kiralananın ihtiyaç nedeniyle tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili; davacının ihtiyaç iddiasının gerçek, samimi ve zorunlu olma şartlarını taşımadığını, iş yerini genişletmek gibi bir ihtiyacının olmadığını, söz konusu ihtiyacının zorunlu bir ihtiyaç kabul edilemeyeceğini, davacının genişletme talebinin imar mevzuatına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
III. MAHKEME KARARI
lk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacılara ait başkaca dükkan niteliğinde taşınmazın olmadığı, dinlenilen davacı tanık anlatımlarının davacıların ihtiyaçlarını doğrular mahiyette olduğu ve mülkiyet hakkına üstünlük tanınması gerektiği gerekçesiyle; davanın kabulüne, kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.
IV. KANUN YARARINA TEMYİZ
A. Kanun Yararına Temyiz Sebepleri
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına yönelik Adalet Bakanlığınca; davada, ticari faaliyetlerin artması nedeniyle halen kullanılan yerin ihtiyacı karşılamadığı iddiasıyla ihtiyaca dayanıldığı, Mahkemece esas alınan 14.12.2023 tarihli bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi davacı vekilinin bilirkişi raporuna yaptığı itirazlarının da karşılanmadığı, öncelikle davacı tarafın ticari defter ve kayıtları da incelenmek suretiyle iş hacminin belirlenmesi, halen kullanılan taşınmazın yüz ölçümü itibarıyla yeterli olup olmadığı ve belirlenen iş hacmine göre ihtiyacı karşılayıp karşılamayacağının belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürülerek, kanun yararına temyiz isteminde bulunulmuştur.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.
Davacının iş yeri ile davalıya kiralanan iş yerinin yan yana olduğu, davacının restoran olarak işlettiği iş yerini genişletme ihtiyacı olduğunu ileri sürerek kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep ettiği, Yargıtayın yerleşmiş içtihatlarına göre; özel teşebbüslerin ticaretini genişletme amacı ve bu doğrultudaki gereksinimlerinin Türk Borçlar Kanunu'nda tahliye sebebi olarak tanımlanan zorunlu ihtiyaç olarak kabul edildiği, dinlenen davacı tanıklarının, ihtiyaç iddiasını doğruladığı, davacının iddiası ispatlanmış olduğu, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
V. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Adalet Bakanlığının hükmünün kanun yararına bozulması talebinin REDDİNE,
Kararın bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine,
16.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.