Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/5944 K.2025/3304

8. Hukuk Dairesi         2024/5944 E.  ,  2025/3304 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/2137 E., 2024/1323 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/123 E., 2021/101 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
K A R A R
3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek-4. maddesi ile 4706 sayılı Kanun’un Geçici 18. maddesi uyarınca yapılan kadastro sonucunda Şanlıurfa ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 168 ada 1 parsel sayılı ve 183,14 m² yüzölçümündeki taşınmaz, arsa vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.
Davacı dava dilekçesinde; arsanın 2000 yılından itibaren kendi kullanımında olduğunu beyan ederek adına kullanıcı şerhi verilmesini talep ve dava etmiştir.
Yargılama sırasında Kadastro Mahkemesinin, davanın askı ilan süresinden sonra açıldığı gerekçesiyle verilen görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine dosya Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu taşınmaz hakkında kullanım kadastro çalışmaları sırasında kadastro tutanağının beyanlarhanesine kullanıcı belirtilmeyip Hazine adına tescil edildiği, dosya kapsamındaki deliller tutanak bilirkişileri ve mahalli bilirkişi beyanları ile birlikte değerlendirildiğinde taşınmazın davacı tarafından kullanıldığının ve üzerindeki evin davacıya ait olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hükme karşı, davalı Hazine vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;
Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.