Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/6453 K.2025/8185

9. Hukuk Dairesi         2025/6453 E.  ,  2025/8185 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/3402 E., 2025/1628 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 28. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/383 E., 2021/132 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya bağlı işyerinde işçi olarak çalıştığını, çalıştığı ameliyathanede yoğunluk ve personel yetersizliği sonucunda hem alet kullanması hem de orada bulunması nedeniyle radyolojik ışınlara maruz kaldığını, bu şekilde çalışan kişilerin haftalık çalışma sürelerinin 35 saat olduğunu ayrıca işyerinde üç vardiya şeklinde çalışma gösterilmekteyse de süre olarak daha fazla çalışıldığını iddia ederek şua izni ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, hukuki yarar yokluğundan usulden reddi gerektiğini, husumet itirazlarının bulunduğunu, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını; davacının hastabakıcı olarak çalıştığını, iş ve görev tanımı gereği radyasyon yayan cihazlara maruz kalmadığını bu sebeple radyasyon görevlisi sayılamayacağını ve radyasyon görevlilerine tanınan şua izninden yararlanamayacağını; davacı ile ... arasında iş sözleşmesi bulunmadığını, davacının özlük dosyasının ihaleyi alan firmalarda olduğunu, talep edilen alacaklardan davalının sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yaptığı iş ve dosyadaki ispat olgusu değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Davacının, ameliyathanede hasta hizmetlisi olarak çalıştığını ve bu bölümün radyasyon yayan cihazlar kullanılması nedeniyle denetimli alan olduğunu,
2. Tanıkların beyanlarıyla davacının radyasyon yayan cihazlarla çalıştığının ispatlandığını, bu durumda yapılması gerekenin davacının maruz kaldığı radyasyon miktarının tespit edilmesi olduğunu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının 3153 sayılı Kanun ile ilgili Tüzük ve Yönetmelik hükümleri kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda şua iznine hak kazanıp kazanamayacağı ile çalışma süresinin belirlenmesine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
22.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.