Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/2292 K.2025/1745

🏛️ 10. Hukuk Dairesi 📁 E. 2024/2292 📋 K. 2025/1745 📅 11.02.2025

10. Hukuk Dairesi         2024/2292 E.  ,  2025/1745 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/802 E., 2021/1745 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Dargeçit Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
SAYISI : 2019/25 E., 2021/214 K.
Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacılar ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacıların istinaf başvurularının esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların murisleri olan Ramazan Tari'nin 11.11.2015 tarihinde meydana gelen olay sonucu vefat ettiğini beyan ederek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık beyanları, Savcılık soruşturma dosyası incelendiğinde iş kazasının terör örgütünün bombalı eylemi sebebi ile meydana geldiği, işverenin buna ilişkin önlem almasının mümkün olmadığı, çünkü bölgenin niteliği itibari ile terör bölgesi olduğu, buna ilişkin önlemlerin ancak kolluk kuvvetlerince alınabileceği, işverenin konumu itibariyle bombalı eylemlere karşı önlem almasının tekrarla mümkün olmadığı değerlendirilmiş ve zararlandırıcı fiili işverene isnat edilemeyeceği, bu nedenle davalı ... ile zarar arasında bir illiyet bağının bulunmadığı, fiilin 3. kişilerce işlendiğinden bahisle davalı Belediyenin tazminat sorumluluk şartlarının gerçekleşmediği kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalı vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda zararlandırıcı olaya maruz kalan işçinin, davalı işveren şirkete ait iş yerinde temizlik işçisi olarak çalıştığı ve olay günü 11.11.2015 meydana gelen bombalı saldırıda öldüğü, iş güvenliği uzmanlarından alınan rapora göre meydana gelen olayda davalı belediyenin herhangi bir kusur ve ihmalinin bulunmadığı, maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmesi için zarara sebep olan fiil ile zarar arasında bir illiyet bağı bulunması gerektiği, davalı işverenin konumu itibariyle bombalı eylemlere karşı önlem almasının tekrarla mümkün olmadığı ve zararlandırıcı fiili işverene isnat edilemeyeceği, bu nedenle davalı ... ile zarar arasında bir illiyet bağının bulunmadığından Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu, ancak davalının kendisini vekille temsil ettirdiği, duruşmalara katıldığı anlaşıldığından Mahkemece AAÜT'ye uygun olarak davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken reddedilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, hakkında istinaf başvurusunda bulunulan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b/2 hükmü gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmak üzere ortadan kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle;
a. Meydana gelen ölüm olayından Belediyenin sorumlu olduğunu,
b.Mahkemece, terör saldırılarının gerçekleşmesi durumunda davalı Belediyenin gereken önlemlerin alınıp alınmadığı hususunda bilirkişi raporu alınması gerektiğini belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, iş kazasında vefat eden sigortalının yakınlarının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
1.Reddedilen manevi tazminatlara ve davacı çocuklar için reddedilen maddi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
b.6100 sayılı HMK nın 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.
c.Dosya içeriğine göre temyize getirilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL’nin altında bulunduğu anlaşılmakla bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.
2.Davacı eş için reddedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Reddedilen manevi tazminatlara ve davacı çocuklar için reddedilen maddi tazminatlara yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,
2.Davacı eş için reddedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Temyiz yoluna başvuru harcı ve aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.