Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2023/6453 K.2025/4895

🏛️ 1. Hukuk Dairesi 📁 E. 2023/6453 📋 K. 2025/4895 📅 04.11.2025

1. Hukuk Dairesi         2023/6453 E.  ,  2025/4895 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/71 E., 2023/42 K.
Mahkemece birleştirilerek görülen davada verilen karar, ihbar olunan ... vekili, asıl ve birleştirilen davada davalı ... mirasçısı ... vekili ve duruşma istekli olarak asıl ve birleştirilen davada davalı ... ... Limited Şirketi vekili tarafından temyiz edilmekle; 04.11.2025 Salı günü duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.
Belli edilen günde, temyiz eden asıl ve birleştirilen davada davalı ... ... Limited Şirketi vekili Avukat ..., temyiz eden ihbar olunan ... vekili Avukat ..., temyiz eden asıl ve birleştirilen davada davalı ... mirasçısı ... vekili Avukat ..., temyiz edilen asıl davada davacı ... ve birleştirilen davada davacılar vekili Avukat ... ile asıl davada davacı ... mirasçısı ... geldiler. Davetiye tebliğine rağmen başka gelen olmadı. Yokluklarında duruşmaya başlandı. Gelen taraf ve vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Dosya kapsamından; asıl davanın 25.01.2008 tarihinde, birleştirilen davanın ise 07.07.2014 tarihinde açıldığı, asıl davada verilen 18.09.2012 tarih ve 2008/452 Esas, 2012/422 Karar sayılı kararın Dairenin 10.04.2014 tarih ve 2014/3874 Esas, 2014/7568 Karar sayılı kararıyla bozulduğu, bozma kararı sonrasında Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/1294 Esas sayılı dosyasında verilen 14.07.2014 tarihli karar ile dosyanın eldeki dava ile birleştirilmesine karar verildiği ve bu suretle yargılamaya devam edildiği, birleştirilen davanın ise Yargıtay incelemesinden geçmediği anlaşılmaktadır.
Bilindiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin birici fıkrasında Bölge Adliye Mahkemelerinin Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin ikinci fıkrasında ise Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine istinaf yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ilâ 444. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, yani bu kararlara ilişkin dosyaların Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir. Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 ilâ 444. maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tabi olup dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir. Buna karşılık, 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı yasa yoluna gidilmesi halinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 ilâ 360. maddelerindeki istinafa ilişkin hükümlerinin uygulanması için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi zorunludur.
Eldeki davada, birleştirilen dosyanın Dairenin bozma kararından sonra asıl dava ile birleştirildiği görülmektedir. Hemen belirtilmelidir ki, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl dosyanın "istinaf" kanun yoluna tabi olmadığı açıktır. Ne var ki, birleştirilen dosya yönünden karar tarihi 24.01.2023 olup bu karar ile ilgili daha önce Yargıtayın bir denetimi söz konusu olmadığından anılan kararın "istinaf" kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmaktadır.
Hâl böyle olunca; davaların birleştirilmesiyle bağımsız dava olma özelliğini kaybetmedikleri gözetilerek "istinaf" kanun yoluna tabi olduğu anlaşılan birleştirilen dava dosyasının istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi, sonucunda verilen kararın temyiz edilmesi halinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi (birleştirilen dava dosyası temyiz edilmese dahi, temyize tabi olan ve halihazırda temyiz edilen asıl dava dosyasının gönderilmesi) için dosyanın Mahkemesine iadesi gerekmektedir.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Dosyanın Malatya 6. Asliye Hukuk Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE, 04.11.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.