Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2025/3157 K.2025/4794

1. Hukuk Dairesi         2025/3157 E.  ,  2025/4794 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 1989/429 E., 1994/463 K.
Davacı ... ... tarafından davalılar ..., ... ve ... aleyhine tapu iptali ve tescil isteğiyle açılan davada; ...'ın öldüğü ve dosya içerisine alınan veraset ilamının iptali davası sonucuna göre tek yasal mirasçısı ... olduğundan bahisle mirasçısı olarak ... davaya dahil edilmiş, yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı mirasçısı olduğunu bildiren ... tarafından 15.02.2023 tarihinde verilen dilekçe ile kararın infazı için kesinleşme şerhli gerekçeli karar örneği talep edilmiş, bilahare ... tarafından davalı ... ...'ın mirasçılarına ilişkin Ezine Sulh Hukuk Mahkemesinin 2023/268 Esas, 2023/276 Karar sayılı veraset ilamı ile davalı ...'in veraset ilamı ibraz edilmiş, bu kez davalı ... mirasçısı ... vekilince verilen dilekçede söz konusu talebin reddedilmesi gerektiği bildirilerek sonuç kısmında talebin reddi, aksi takdirde davalıların tüm mirasçılarının gösterilmesi talep edilmiş, yine davalı ... mirasçısı ... vekilince verilen 10.12.2024 tarihli dilekçede ise dosyanın yeniden ele alınması gerektiği bildirilerek sonuç kısmında davacının talebinin reddi, davalıların tüm mirasçılarının gösterilmesi talep edilmiş, bu talep üzerine Mahkemece 13.01.2025 tarihli ek karar ile; dosyada kesinleşme şerhi bulunduğu, yapılacak bir işlem olmadığı gerekçesiyle yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
Öte yandan; Mahkemece; verilen 22.12.1994 tarihli hükmün 20.05.2024 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği anlaşılmaktadır.
Mahkemece verilen 13.01.2025 tarihli ek karara karşı davalı ... mirasçısı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; 22.12.1994 tarihli kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce verildiği, karar tarihi itibariyle, ek kararın da temyiz kanun yoluna tabi olduğu gerekçesiyle Yargıtaya gönderilmek üzere dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş, Mahkemece de temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya Daireye gönderilmiştir.
Bilindiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin birinci fıkrasında Bölge Adliye Mahkemelerinin Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin ikinci fıkrasında ise Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine istinaf yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ilâ 444. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, yani bu kararlara ilişkin dosyaların Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir.
Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 ilâ 444. maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tâbi olup dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir.
Buna karşılık, 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı kanun yoluna gidilmesi halinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 ilâ 360. maddelerindeki istinafa ilişkin hükümlerinin uygulanması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi zorunlu olup somut olayda, Mahkemenin 13.01.2025 tarihli ek kararına ilişkin olarak daha önce Yargıtay'ın bir denetiminin bulunmadığı gözetildiğinde, ek kararın ''istinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmaktadır.
Hal böyle olunca, ''istinaf'' kanun yoluna tâbi olduğu anlaşılan Mahkemenin 13.01.2025 tarihli ek kararının istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine iadesi gerekmektedir.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Ezine Sulh Hukuk Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE, 03.11.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.